.رضا يوسفيان: گروه‌هاى فشار با يك اشاره قابل جمع كردن هستند و به هيچ وجه مساله‌اى پيچيده‌اى نيستند

خبرگزارى دانشجويان ايران - تهران

سرويس مجلس شوراى اسلامى

رضا يوسفيان نماينده‌ى مردم شيراز در مجلس ششم در ميزگرد مطبوعاتى امروز مجمع نمايندگان دانشجويى مجلس اعلام كرد: اگر وضعيت كشور به صورت عادى مسير خود را طى مي‌كرد، و هر كس و هر نهادى كار خود را انجام مي‌داد، هيچ‌گاه نيازى به تحصن و چنين اقداماتى نبود.

به گزارش خبرنگار پارلمانى خبرگزارى دانشجويان ايران(ايسنا)، وى افزود: پس از جلسه‌ى غير علنى مجلس با حضور مسولان دستگاه‌هاى مربوطه و توضيح آنها، به عنوان نمايندگان نزديك به جنبش دانشجويي، از آن سخنان قانع نشده و از آن جلسه بيرون آمديم؛ در حالى كه اعتراضات گذشته هم در بسيارى موارد از سوى بسيارى نهادها ناديده گرفته شده است، نهايتا ما را به جايى رسانده كه دست به تحصن در مجلس به عنوان جايى كه خانه‌ى ملت است مي‌زنيم.

وى ادامه داد: اعتراض ما، اعتراض به وضعيت موجود و سياست‌هاى جارى مبهم است، ممكن است نيروى انتظامى و هم‌چنين نيروهاى امنيتى كار خود را خوب انجام داده باشند، اما در مجموع مردم از ما انتظار دارند به عنوان حاكميت يك رفتار از خود بروز دهيم و اين رفتار كلى است كه امروز نارضايتى دانشجويان و مردم را به دنبال خود داشته است.

يوسفيان ادامه داد: امروز با اين تصميم يكبار ديگر هم با خود و هم با مسئولين اتمام حجت مي‌كنيم، و وفادارى خود را به وعده‌هايى و شعارهايى كه اعلام كرده‌ بوديم، يادآورى مي‌كنيم.

اما متاسفانه وضعيت موجود، نشان‌دهنده و نمايشگر يك وضعيت دولت در دولت است كه اگر چه بارها گفته شده ولى راه حلى براى آن پيدا نشده و اگر راه حلى هم پيشنهاد شده، به هيچ وجه اجرا نشده است.

وى يادآور شد: انتظار داريم در كنار توضيحات وزارت كشور و نيروى انتظامي، توضيحات مسولان قضايى را هم داشته باشيم.

بارها جلساتى در مجلس برگزار شده، اما هر بار دستگاه قضايى به دليلى از حضور در مجلس و پاسخگويى در مقابل مجلس سرباز زده است و در بسيارى موارد صراحتا اعلام كرده خود را در مقابل مجلس و يا كميسيون‌هاى مربوطه و كميسيون اصل نود پاسخگو نمي‌بيند.

چگونه مي‌توان در مورد سياست‌هايى كه مدنظر كليت مردم و مسوولان است به توافق برسيم و شاهد باشيم اين توافقات با دستگيرى دانشجويان از بين مي‌روند؟

يوسفيان تصريح كرد: به نظر مي‌آيد نهادها و مراكزى وجود دارند كه آنچه كه به صلاح خود مي‌بينند انجام مي‌دهند و چندان خود را مسئول نمي‌دانند.

چگونه زمانى كه نهادهاى منتسب به حكومت، خود به قانون احترام نمي‌گذارند، به مردم بگوييم كه به قانون اين حكومت احترام بگذاريد؟

ما بايد در چارچوب قانون عمل كنيم، اما با اين گونه اقدامات آيا بزرگترين تضعيف كننده‌ى قانون، برخى نهادهاى قانونى و حكومتى نيستند كه خود را در اين چارچوب ملزم نمي‌دانند؟

عضو كميسيون امنيت ملى و سياست خارجى يادآور شد: بازداشت دانشجويان كار را به جايى رسانده كه برخى دانشجويان در اصفهان دست به اعتصاب غذا زدند و امروز برخى از آنها اعم از خانم‌ها و آقايان در بيمارستان به سر مي‌برند.

وى با بيان اين‌كه افق حل مسائل را با اين وضعيت از دست داده‌ايم افزود: لوايح دوگانه‌ى رييس جمهور هم‌چنان ميان مجلس و شوراى نگهبان در حال رفت و آمد است؛ در حالى كه انتظار مردم و بسيارى مسئولين از جمله رييس جمهور تصويب اين لوايح حداقلى است.

وى در مورد مساله‌ى گروه‌هاى لباس شخصى ادعا كرد: از نظر من آنها به معناى واقعى خودسر نيستند. بلكه مركز فرماندهى آنها، مركزهاى فرماندهى شناخته‌اى شده‌ايست و مردم هم به‌صورت كلى و كم و بيش در جريان اين مراكز فرماندهى هستند.

تئورسين‌هايى كه براى آنها تئورى پردازى كرده و حركات آنها را مباح مي‌كنند و هم‌چنين مراكزى كه به صورت اجرايى و لجستيك آنها را پشتيبانى مي‌كنند ناشناخته نيستند، و متاسفانه هر بار كه لازم مي‌دانند از اين لشكر هم استفاده مي‌كنند و سعى مي‌كنند قضاياى خود را با اين ابزار حل كنند.

يوسفيان گفت: براى ما سوال است كه وقتى دستگيري‌ها و بازداشت‌هايى به صورت خشن صورت مي‌گيرد، چگونه مي‌توانيم انتظار داشته باشيم نحوه‌ى اعتراف‌گيرى و بازجويي‌ها در چارچوب قانون باشد.

وقتى در انظار مردم آن‌گونه آنها را دستگير مي‌كنند؛ در پشت پرده‌ها و ديوارها با آنها چه مي‌كنند؟ و فردا قرار است چه اعترافاتى را از آنها به‌دست آورند؟

وى ادامه داد: يك سرى فعالان سياسى خارج از دانشگاه دانشجويان را به آرامش دعوت مي‌كنند، تقارن دستگيري‌ آنها با دانشجويان و زمزمه‌هايى كه شنيده مي‌شود، اين خبر شوم را مي‌دهد كه باز هم سناريوى جديدى در جهت پيوند زدن دانشجو با جلوه‌هاى ساختگى جنبش براندازى وجود دارد و با اعترافات، برنامه‌هاى هويت جديدى ساخته شود، و نهايتا به انحلال تنها تشكلى كه امروز مي‌تواند حلقه‌ى وصل ميان حاكميت و دانشجو باشد منجر شود و دفتر تحكيم را منحل كند.

با شواهد موجود به نظر مي‌آيد در حال چينش اجزا مختلف اين سناريو هستند تا به تدريج آن را به سناريوى مدنظر خود نزديك كنند.

اين عضو مجمع نمايندگان دانشجويى اظهار داشت: ما به اعمالى اعتراض داريم كه مسووليت آن را هيچ كس بر عهده نمي‌گيرد. در مجلس صحبت‌هايى را در مورد بازداشت‌هاى دانشجويان، فعالان سياسى و در مورد گروه‌هاى فشار مطرح مي‌كنيم ولى به جايى نمي‌رسد.

در واقع گروه‌هاى فشار با يك اشاره قابل جمع كردن هستند و به هيچ وجه مساله‌اى پيچيده‌اى نيستند، اما مشكل اين است كه هميشه ما به اين مساله اشاره مي‌كنيم و آنها اشاره‌ها را از سوى ما مي‌گيرند و حرف شنوى نسبت به آن ندارند و خود را مسوول اين بخش نمي‌دانند.