در ایران مردم اقتصادی فکر می کنند نه سیاسی ,فرامرز دادرس

بررسی نظرات کارشناسان خارجی و رسانه های بیگانه نشان دهنده این موضوع است که در انتخابات آینده ریاست جمهوری ایران اکثریت مردم ایران صرفاً اقتصادی فکر می کنند و کمتر به مسائل سیاسی توجه دارند. رژیم جمهوری اسلامی در درازای سی و هشت سال حکومت خود با ترفند های گوناگون توانست اکثریت قریب به اتفاق جامعه ایران را سیاست گریز کند و بسوی آرمان های اقتصادی هدایت نماید. ایرانیان از دیر باز مردمی بازرگان و اهل داد و ستد بودند و حتی در مناسبات درونی خود معیار های تجاری حرف اول را می زند.

مسائلی چون دموکراسی، آزادی بیان و حقوق شهروندی زمانی ارزش می یابند که سفره های مردم رنگین باشند. در انتخابات دوره گذشته ریاست جمهوری در ایران، اپوزیسیون خارج نشین ایران موفق نشد در راستای تحریم انتخابات کاری از پیش ببرد واین بار ترجیح داده تا سکوت اختیار نماید.

در چهار سال گذشته دولت شیخ حسن روحانی نتوانسته است به اقتصاد ورشکسته ایران سر و سامانی بدهد و کلید حل این معما در گروی تغییرات بنیادی در ساختار حکومتی و قانون اساسی جمهوری اسلامی می باشد.

آیت الله خامنه ای که دولت روحانی را متهم به کم کاری در زمینه های مدیریت اقتصادی و اجرایی کشور می کند، خود مقصر اصلی ناکامی دولت های گذشته و کنونی جمهوری اسلامی می باشد. به نظر کارشناسان خارجی؛ انتقادات اخیر سیّد علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی از حسن روحانی نشانه آن است که وی مایل است یک اصول گرا به جای حسن روحانی به رئیس جمهوری انتخاب شود، ولی به گفته ایرانیان این عادت خامنه ای است که همه جناح ها را مورد انتقاد قرار دهد تا کسی در ایران دارای محبوبیت نشود.

آمار رسمی بیکاران در جامعه ایران به دوازده و نیم درصد رسیده است و این آمار در میان جوانان به بیش از بیست و پنج درصد افزایش یافته است . ایران دارای جمعیت جوان است و هنگامی که یک چهارم این جمعیت بیکار باشد بی شک باعث بروز مشکلات اجتماعی گوناگونی خواهند شد، مشکلاتی که می توانند به هزینه های جاری کشور بیافزاید.

اغلب کارشناسان خارجی براین باورند که؛ شیخ حسن روحانی رئیس جمهور اصلاح طلب، خلاف محمود احمدی نژاد رئیس جمهور اصول گرا، برنامه نزدیکی و تعامل با غرب را در پیش گرفته تا بلکه ایران را از وضعیت ناهنجار کنونی بدر آورد. روحانی باید بکوشد تا از بالا رفتن میزان تورم که به چهل درصد رسیده است جلوگیری نماید. روحانی باید تلاش کند با رشوه خواری مبارزه کند و سیاست بانکی قرون وسطایی ایران را سروسامان دهد.

در آمد ناخالص ملی ایران در سال گذشته (7.7) درصد بوده است. صندوق بین المللی پول پیش بینی کرده که رشد اقتصادی ایران در سال آینده برابر (6.6) درصد خواهد بود و میزان تورم تک رقمی خواهد شد. ولی همه این مسائل برای طبقه متوسط مردم ایران به کندی پیش می رود و این بزرگترین مشکل دولت شیخ حسن روحانی می باشد.

یک بازاری تهرانی به خبرگزاری فرانسه گفته است؛ مشکل کمبود نقدینگی است و اگر ایران نتواند سرمایه گذاری های خارجی را جلب کند، درآمد ناخالص ملی ما در حد صفر پایین خواهد آمد. این بازاری افزود؛ بدون شفافیت های لازم سرمایه گذاران خارجی نگران می باشند و از سرمایه گذاری خودداری می کنند. این شفافیت ها از سوی اصول گرایانی که مخالف اسرائیل و غرب می باشند دشوار به نظر می رسد.

این بازاری افزود؛ زمانی فرا خواهد رسید که رهبران سیاسی جمهوری اسلامی باید تصمیم بگیرند که برای بهبود اوضاع کشور گام بردارند و یا در جهت شعار های انقلابی به همین روال در جا بزنند.

مشکل عمده دیگر ایران در سیستم بانکی این کشور نهفته است که دارای ابعاد مبهمی می باشد. وام های سمّی و مالکیت های بدون ارزش که بالغ بر چهل و پنج درصد فعالیت های بانک ها را در بر گرفته اند.

با توجه به موافقت نامه برجام هنوز بانک های بین المللی در قبال این ابهامات و هم چنین نگران از واکنش های دولت تازه آمریکا از سرمایه گذاری در ایران خودداری می کنند.

بعد از برجام انتظار هجوم سرمایه گذاری خارجی به ایران خلاف واقع پیش بینی شده بود. مناسبات دیوان سالاری و فامیل گرایی در ایران به دشواری های سرمایه گذاری در این کشور افزوده است.

به نظر کارشناسان خارجی تنها بخت شیخ حسن روحانی برای انتخاب مجدد این است که حریفان اصول گرای وی نتوانند بر روی معرفی یک کاندیدای مشترک با یکدیگر به توافق برسند.



سوم آوریل 2017

Copyright © 1999-2013 Ettelaat Network, All Rights Reserved Webmaster
 اطلاعات .نت به هيچ گروه و مرام و مسلك وابسته نيست اطلاعات.نت هيچ مسئوليتی در باره محتوای مقالات نداشته و مسئول محتوای هر مقاله نويسنده آن ميباشد نظر نویسندگان مقالات در اين سايت می تواند مغایر با موضع اطلاعات.نت باشد مولف اين سايت مطلقا براي كار خود كه هدف ميهني و آموزشي دارد نه در گذشته، نه در حال حاضر و نه در آينده كمك مالي هيچكس، هيچ سازمان و هيچ دولتي را نمي پذيرد. خدمت به ميهن ، هموطنان، همتباران و همزبانان لذتي دارد مافوق همه لذتها، مخصوصا اگر بدون دستمزد و كمك مالي انجام گيرد