عبور از قاليباف

شرق، فرزانه آئینی:
نوشتن درباره «احمد توکلی» دشوار است؛ چون او سیاست‌مدار و اقتصاددان نکته‌سنجی است که «مو را از ماست بیرون می‌کشد». او دقیق، نکته‌سنج و منتقد است. خودش را اصولگرا می‌داند، اما از مهم‌ترین چهره‌های منتقد جناح راست به شمار می‌رود. تعارف ندارد؛ اگر از امری یا حتی زمزمه‌ای خوشش بیاید با صدای بلند اعلام می‌کند، اما امان از روزی که فردی، کاری یا رویه‌ای خطوط قرمزش را به چالش بكشد، می‌آید، اعلام موضع می‌کند، می‌ایستد و تا نظرش را ثابت نکند، کنار نمی‌کشد و ساکت نمی‌شود.

بهانه
دیگر از قالیباف حمایت نمی‌کنم
احمد توکلی هم خبرساز و هم خودش از اهالی رسانه است، تجربه پایه‌گذاری روزنامه رسالت در اوایل دهه ٦٠ و انتشار روزنامه «فردا» در دولت اصلاحات و حالا مدیریت سایت خبری «الف»، او را به چهره‌ای بدل کرده که خبرساز است و اهمیت خبر را خوب می‌داند؛ به همین دلیل هم بدون فوت وقت، هرجا که لازم باشد، خبرساز و میدان‌دار رسانه‌ها می‌شود. بهانه امروز ما برای نوشتن درباره او سخنانش در برنامه زنده تلویزیونی یکشنبه‌شب گذشته است که با محمدباقر قالیباف، شهردار تهران اتمام حجت کرد و گفت: «من خودم دو بار از آقای قالیباف در انتخابات ریاست‌جمهوری حمایت کردم اما با این قضایا – ماجرای املاک نجومی - دیگر نمی‌کنم».

شناسنامه
صادره از بهشهر
سال ١٣٣٠ در بهشهر به دنیا آمد. پدرش تاجری اصفهانی بود که پس از ورشستگی به مازندان کوچ کرده بود. ١٨ساله بود که در رشته برق وارد دانشگاه شیراز- دانشگاه پهلوی سابق- شد که البته به دلیل اعتصابات دانشجویی از این دانشگاه اخراج شد. بعدها دوباره به دانشگاه رفت و اقتصاد خواند، او همان سال‌ها با دخترخاله‌اش ازدواج کرد و ثمره این ازدواج هفت فرزند است. زهیر یکی از پسرانش، داماد صادق زیباکلام، است. این نسبت همواره برای او حاشیه‌ساز بوده است. البته خودش، با برادران لاریجانی نسبت فاميلي دارد و زمانی که در مجلس (هشتم و نهم) بود و علی لاریجانی ریاست مجلس را برعهده داشت، گهگاه این نسبت دستاویز مزاح نمایندگان مجلس قرار می‌گرفت. سال ٧٥ بود كه با مدرک کارشناسی و بورسیه وزارت فرهنگ و آموزش عالی وقت به انگلستان رفت و مشغول تحصیل در مقطع دکترای اقتصاد شد، پس از بازگشت، استادیار گروه علوم اقتصادی شد.

کارنامه
منتقدِ فسادستیز
توکلی هرگز به عضویت حزبی درنیامده است؛ هرچند خودش و مواضعش به جناح راست تعلق دارد. برعکس رزومه حزبی او، کارنامه مدیریتی و اجرائی‌اش پروپیمان است. به نظر می‌رسد اولین سمت توکلی پس از انقلاب اسلامی، رئیس شهربانی بهشهر باشد.

همچنین عضو کمیته انقلاب اسلامی و تجربه دادیاری و دادستانی در بهشهر از دیگر تجربه‌های اجرائی او در ماه‌های اوایل انقلاب است. آنچنان که بنی‌صدر، نخستین رئیس‌جمهور انقلاب اسلامی در زمانی که توکلی برای وزارت کار به او پیشنهاد می‌شود، به توکلی کنایه می‌زند که «خب تعریف کن ببینم چه خبر؟ من از بهشهر داستان‌های زیادی شنیده‌ام». توکلی در نقل این ماجرا در خاطراتش آورده است: «اجرای دقیق حکم قصاص، مثل قطع دست دزد و جاری‌شدن حد زنا، بهشهر را معروف کرده بود».

سابقه نمایندگی او به مجلس اول برمی‌گردد که از بهشهر به مجلس راه یافت. زمان ریاست‌جمهوری آیت‌الله خامنه‌ای به دولت پیوست و وزیرکار و سخنگوی دولت شد، او در نیمه راه از دولت مهندس موسوي جدا شد. پس از آن، اما سه دوره متوالی یعنی ادوار هفتم، هشتم و نهم از پایتخت راهی بهارستان شد. توکلی چهار بار هم سودای ریاست‌جمهوری را در سر پروراند كه در دو بار آن، در مقام دوم رقابت‌ها از ورود به پاستور بازماند. اولین‌بار در سال ٧٢ رقیب اصلی مرحوم آيت‌الله هاشمی‌رفسنجانی شد که ٤ ميليون رأي آورد. دومین‌بار و در اوج محبوبیت دولت اصلاحات بازهم با چهار ميليون رأي رقابت را واگذار كرد. بار سوم هم سال ٨٣ به میدان آمد، اما به نفع محمدباقر قالیباف از رقابت انصراف داد. آخرین‌بار هم در انتخابات گذشته عزم کاندیداتوری کرد، اما برای حصول اجماع حداکثری، بازهم به نفع قالیباف اعلام انصراف کرد.هرچند او در دوره دوم نهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری در مقابل هاشمی به احمدی‌نژاد رأی داد و احمدی‌نژاد از او خواست به کابینه‌اش بپیوندد اما او نرفت و در انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری هم با وجود همه انتقادات وارده احمدی‌نژاد را انتخاب کرد.

توکلی از منتقدان صریح و تند احمدی‌نژاد بود و هست. اولین نماینده‌ای بود که مدرک تحصیلی وزیر کشور احمدی‌نژاد را زیر سؤال برد و تا استیضاح و بركناري‌اش پيش رفت. مثلا اسفند سال ٨٨ دست به قلم برد و در نامه‌ای به محمود احمدی‌نژاد از او به‌خاطر سیاست‌های دولت دهم در هدفمندی یارانه‌ها و مسکن مهر انتقاد کرد و نوشت اقتصاد را به اهلش واگذار کنید. این انتقاد او با واكنش تند دولت‌دهمی‌ها به‌ويژه حامیان اسفندیار رحیم‌مشایی روبه‌رو شد. آنها از او به عنوان مدیحه‌سرای خاتمی و عضو کابینه ميرحسين موسوي یاد کردند و مدعی شدند: «مدرک دکترای او شائبه دارد».

مواضع:
‌یک‌‌ بار بنده به خدمت مقام معظم رهبری رفتم و گفتم یک روز هم صدارت احمدی‌نژاد را قبول ندارم اما اضطرارا به او رأی می‌دهم زیرا پایگاه اجتماعی موسوی به گونه‌ای است که ظرفیت تحرک اجتماعی علیه رهبری را دارد و احمدی‌نژاد اگر هم بخواهد، از چنین ظرفیتی برخوردار نیست و در نتیجه من اضطرارا و از سر اجبار به احمدی‌نژاد رأی دادم./ فردانیوز، خرداد ٩٣.
‌پایه‌گذار تفکر «فساد کم، ایرادی ندارد» آقای کرباسچی است و بنده با این موضوع مخالفم زیرا این حرف غیرعقلی، غیردینی و غیرعلمی است./خبرگزاری مهر، خرداد ٩٣.

‌توصیه می‌کنم به‌جای سخت‌گیری به وبلاگ‌نویسان به دنبال مسئولان و صاحب‌منصبان فاسد و متهم به فساد باشید که این‌گونه بلاها را به سر مردم می‌آورند./ نطق پیش از دستور، آبان ٩١.

‌اگر عقل امروز را داشته باشم و به انتخابات ریاست‌جمهوری دوره نهم بازگردم، به احمدی‌نژاد رأی نمی‌دهم./ سایت فرارو، اردیبهشت ٩٥.

‌اوایل انقلاب كسي عليه عموي من شكايت كرد كه من به او ربا داده‌ام. كميته، عمويم را جلب كرد. من يك حكم بازداشت نوشتم و عمويم را بازداشت كردند. پدرم خيلي ناراحت شد./ گفت‌وگو با روزنامه دنیاي اقتصاد، آذر ٨٧.


Copyright © 1999-2013 Ettelaat Network, All Rights Reserved Webmaster
 اطلاعات .نت به هيچ گروه و مرام و مسلك وابسته نيست اطلاعات.نت هيچ مسئوليتی در باره محتوای مقالات نداشته و مسئول محتوای هر مقاله نويسنده آن ميباشد نظر نویسندگان مقالات در اين سايت می تواند مغایر با موضع اطلاعات.نت باشد مولف اين سايت مطلقا براي كار خود كه هدف ميهني و آموزشي دارد نه در گذشته، نه در حال حاضر و نه در آينده كمك مالي هيچكس، هيچ سازمان و هيچ دولتي را نمي پذيرد. خدمت به ميهن ، هموطنان، همتباران و همزبانان لذتي دارد مافوق همه لذتها، مخصوصا اگر بدون دستمزد و كمك مالي انجام گيرد