چو ايران مباشد تن من مباد     بدين بوم و بر زنده يك تن مباد

نا کرده گنه در اين جهان کيست بگو             و آ نکس که گنه نکرد چون زيست بگو

حافظا! مى خورورى كن وخوش باش، ولى
دام تزوير مكن چون دگران قرآن را!‏
آتش زرق و ريا خرمن دين خواهد سوخت،
حافظ اين خرقه پشمينه بينداز و برو!‏
خدا ز آن خرقه بيزاراست ‏‎ ‎صد با ر
كه صد بَت با شد ش درآستينى!‏
‏( حافظ )‏

تصاويری از مراسم قمه زنی
 

اسماعيل بيگ

● حسين بن علی امام سوم شيعيان :
« ما از تبار قريش هستيم و هواخواهان ما عرب و دشمنان ما ايرانی ها هستند. روشن است که هر عربی از هر ايرانی بهتر و بالاتر و هر ايرانی از دشمنان ما هم بدتر است. ايرانيها را بايد دستگير کرد و به مدينه آورد، زنانشان را بفروش رسانيد و مردانشان را به بردگی و غلامی اعراب گماشت.»
( سفينه البحار و مدينه الاحکام و الآثار صفحه 164، حاج شيخ عباس قمی)
 

● توصیه های امام موسی كاظم(ع) در باب جماع
* باكی نيست اگر در حالت جماع جامه از روی زن و مرد دور شود.
* باكی نيست اگر كسی فَرْج زن خود را ببوسد.
* هر كه جماع كند با زن خود در تحت الشعاع، پس منتظر افتادن فرزند از شكم باشد.
* دوست نمی دارم كسی كه در سفر آب نيابد براي غسل كردن، جماع كند، مگر آنكه بر خود خوف ضرری داشته باشد.
* مانعی ندارد و بسيار خوب است قرآن خواندن و جماع كردن در حمام.
* چيز خوردن شب و گوشت قبره خوردن و خوردن گرز، قوت جماع را زياد می كند.
(حليةالمتقين، علامه مجلسی)
 

توصیه های امام رضا(ع) در باب جماع
* سر شب، چه در تابستان و چه در زمستان با زن خود نزديكی مكن؛ زيرا معده و رگهای بدن پر است و نزديكی كردن در اينحال نيكو نيست، زيرا موجب قولنج و فلج و چكيدن بول و فتق و ضعف بينايی می شود. اين عمل بايد در آخر شب باشد كه برای بدن صالحتر است و مايه اميد بيشتر و ذكاوت عقل بيشتر برای فرزندی كه خدا از آن ميان ايجاد كند می باشد.
* با زن نزديكی مكن، مگر زمانی كه با او بازی كنی و بسيار بازی كنی و پستانش را بفشاری. چون چنين كردی؛ شهوت زن تحريك می شود و آبش جمع می گردد؛ زيرا آب زن از پستانش خارج می شود و شهوت در چهره و چشمان زن هويدا می گردد و او از تو همان می خواهد كه تو از او می خواهی.
* پس از فراغت از جماع، نه ايستاده باش و نه نشسته، بلكه اندكی به پهلوی راست دراز بكش؛ سپس فوراً برای ادرار كردن برو تا تورا از سنگ درون ايمن كند، به اذن خداوند متعال.
* پس از جماع غسل كن و اندكی موم و عسل آب كرده بخور. اين خوراك مقدار آبی را كه از تو خارج شده، بر می گرداند.
(سفينةالبحار، شيخ عباس قمی)
 

● توصیه های امام جعفر صادق(ع) در باب جماع»
* جماع كردن با زنان پير بدن را خراب می كند و بسيار باشد كه آدمی را بكشد.
* قاووت خشك پيسی را زايل می گرداند و خوردن آن با زيتون گوشت را می روياند و استخوان را سخت می كند و قوت جماع را زياد می كند.
* بخوريد خربزه را كه قوت جماع را زياد می كند.
* سنت پيغمبران است بسيار داشتن زن و بسيار با ايشان مقاربت كردن.
* مرد و زن در حاليكه خضاب و حنا و غير آن بسته باشند، جماع نكنند.
* از مابين ناف تا زانو تمتع بردن از زنان مكروه است، و بهتر آن است كه اگر با زن خود كه كنيز نباشد جماع كند، منی خود را بيرون فرج نريزد.
* نبايد مرد را دخول كردن به زن خود در موقع تحت الشعاع و در شب چهارشنبه.
* جماع مكن در اول ماه و ميان ماه و آخرماه؛ نمی بيني كسی را كه صرع می گيرد؟ اكثر برای آن است كه جماع پدر و مادرش در اول ماه يا ميان ماه و يا آخر ماه واقع شده است.
 

● توصیه های امام علی(ع) در باب جماع
* خوردن انجير قوت مجامعت را می افزايد، و دفع می كند بواسير و نقرس را، و برای بادهای قولنج نافع است.
* بخواه زن گندمگونِ فراخ چشم، سياه چشم، بزرگ سرين (باسن) و ميانه بالا. پس اگر او را نخواستی بيا و مهرش را ازمن بگير.
 

توصیه های امام باقر(ع) در باب جماع
*دوست می دارم پنير را كه در طرف شب نافع است و موجب قوت جماع می شود.
* خوشم نمی آيد كه دنيا و آنچه در آن است داشته باشم، اما يكشب بی زن بخوابم.
* با زن آزاد در برابر زن آزاد ديگر جماع مكن، اما كنيز را در برابر كنيز ديگر جماع كردن باكی نيست.
 

توصیه های امام جعفر صادق(ع) در باب جماع »
* سرمه به چشم بكشيد كه قوت جماع را زياد می كند و دهان را شيرين می كند و كمك می كند بر طول دادن سجود.
* نعلين سياه مپوش كه ذَكَر (آلت تناسلی مرد) را سست می كند و نعلين زرد بپوش كه ذَكَر را سخت می كند و پوشش پيغمبران است.
*پيغمبری از پيغمبران به حقتعالی شكايت نمود از كمی قوت جماع. حقتعالی او را امر فرمود كه هريسه بخورد.
* هركه ترك كند طعام خوردن در شب شنبه و شب يكشنبه از پی هم، قوت جماع از او برطرف گردد و تا چهل روز بر نگردد.
 

(حليةالمتقين، علامه مجلسی)
 

* مفضّل گويد كه از امام صادق(ع) شنيدم كه فرمود: «می خواهم با تازيانه بر سر اصحابم بزنند تا دينرا خوب بفهمند». (اصول كافی، شيخ كلينی)
 

● زن در اسلام
* پيغمبر(ص) فرمود: زن از ضلعی كج آفريده شده. اگر بخواهی راستش كنی، آنرا می شكنی و اگر بخواهی بهمان حالت از آن بهره برِ، بهره می بری و او هم كج باقی مانده است. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* پيغمبر(ص) فرمود: بهترين زنان، زنی است كه وقتی خشمگين شود يا شوهرش بر او خشم گيرد، به شوهرش بگويد: دستم را در دست تو می گذارم و خواب را به چشمم راه نمی دهم تا وقتی از من راضی شوی. (بحارالانوار، علامه مجلسی)
 

* امام صادق(ع) فرمود: به زنان محبت علی(ع) را الهام كنيد و آنان را ابله و پاكدل واگذاريد. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* اميرالمؤمنين(ع) فرمود: سوره يوسف را به زنان خويش تعليم ندهيد و برای ايشان قرائت نكنيد كه در آن سوره فتنه هاست. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* امام صادق(ع) فرمود: علی بن الحسين(ع) چنين بود كه هرگاه شوهر دختر يا شوهر خواهرش نزد او می آمد، عبايش را پهن می كرد و او را می نشانيد، سپس می فرمود:« مرحبا به كسی كه زحمت را برداشت و عورت را حفظ كرد». (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* امام صادق(ع) فرمود: سه چيز موجب استراحت مؤمن است... و سوم دختری را كه با مردن يا عروس كردنش از خانه خارج كند. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

● زن در اسلام
* زمانی كه رسول خدا(ص) اراده جنگی می نمود، همسرانش را جمع می كرددو با آنان مشورت می فرمود و سپس ير خلاف گفته و رأي آنها عمل می كرد. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* پيغمبر(ص) فرمود: مساحقه (عمل جنسی زنان با يكديگر) مانند لواط (عمل جنسی مردان با يكديگر) است، هر دو زنی را كه اينكار كردند، بكشيد آنها را، بكشيد آنهارا. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* رسولخدا(ص) فرمود: زنان عورتند و بيهوده گفتار؛ چون عورتند در خانه ها پنهانشان كنيد و گفتار بيهوده آنان را با سكوت خود چاره كنيد. (بحارالانوار، علامه مجلسی)
 

● زن در اسلام
* رسول خدا(ص) فرمود: هرگاه زنی از جايی كه نشسته برخيزد، مردی آنجا ننشيند مگر زمانی كه سرد شود. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* امام صادق(ع) می فرمايد: نگاه كردن به موی سر زنان چادر نشين و روستائيان و گبران آتش پرست و اقليتهای دينی مانعی ندارد، زيرا اگر آنان را نهی كنی، گوش نمی كنند. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

* پيغمبر(ص) فرمود: مَثَل زن صالح، حكايت كلاغ اعصم است كه دسترسی بر آن نزديك به محال است. (وسائل الشيعه، شيخ حر عاملی)
 

لطفا فرستادن نظرات فراموش نشود

● زن در اسلام
* حضرت امام محمد باقر فرمود: رازی به ايشان مگوييد و درباره خويشان شما آنچه گويند اطاعت مكنيد. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)
 

* حضرت اميرالمؤمنين فرمود: مردر كه كارهای او را زنی تدبير می كند، ملعون است. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)
 

* پيغمبر(ص) فرمود: زنان را با چوب تأديب نكنيد، بلكه با گرسنگی و برهنگی تأديب كنيد تا در دنيا و آخرت راحت باشيد. (بحارالانوار، علامه مجلسی)
 

* پيغمبر فرمود: چه سرگرمی خوبی است ريسندگی برای زن شايسته. (بحارالانوار، علامه مجلسی)

● زن در اسلام
* ای مردم! آنان(زنان) از نظر ايمان و خِرَد و بهره، كمی و كاستی دارند: اما دليل كاستی آنها از نظر ايمان به جهت نخواندن نماز و نگرفتن روزه است در ايام حيض؛ و دليل كاستی آنان از نظر خِرَد اين است كه شهادت دو زن به جای يك مرد پذيرفته می شود؛ و دليل كاستی آنها از نظر بهره مادی نصيب ارث آنها به اندازه نصف مردان است.
(نهج البلاغه)

 از زنان بد بپرهيزيد و از زنان نيك هم برحذر باشيد و در كارهای نيكو از آنان پيروی نكنيد تا در كارهای زشت از شما پيروی نخواهند
(نهج البلاغه)

● زن در اسلام
* زن كژدمی است شيرين گز. (نهج البلاغه)

* تمام زن شر است و بدتر از همه آنكه از بودنش گريزی نيست. (نهج البلاغه

* در حديث معتبر از امام محمد باقر(ع) منقول است كه رسول خدا(ص) فرمود: «بال و پر زنان را كوتاه كنيد به ترك لباس و زينت تا از خانه بيرون نروند. هركه راضی باشد به زينت و بيرون رفتن زنش از خانه، پس او ديّوث است و بنا می شود برای او هر قدمی كه بردارد خانه ای در جهنم.» (مجمع المعارف و مخزن العوارف، محمد شفيع بن محمد صالح
 

* رسول خدا(ص) فرمود: « هركه اطاعت زنش كند؛ خدا او را به جهنم اندازد». پرسيدند كه غرض از اطاعت چيست؟ فرمود: «مثلاً اذن می طلبد كه به حمام يا عروسی برود و مرد قبول می كند». (مجمع المعارف و مخزن العوارف، محمد شفيع بن محمد صالح)
 

*از حضرت صادق(ع) منقول است: زن به منزله قلاده ای است كه در گردن خود می افكنی؛ پس ببين كه چگونه قلاده برای خود می گيری. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)

* در حديث منقول است كه حضزت رسول(ص) چون به خواستگاری زنی می فرستاد، می فرمود گردنش را بو كنند كه خوشبو باشد و غوزك پايش پر گوشت باشد. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)

* از حضرت رضا منقول است: از سعادت آدمی است كه زن سفيدی داشته باشد. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)

* در سندهای معتبر از حضرت رسالت(ص) منقول است: چهار چيز است كه از سنتهای پيغمبران است: بوی خوش كردن، نزديكی به زنان، مسواك كردن و خضاب كردن به حنا. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)

* از حضرت امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) منقول است: حقتعالی برای زنان غيرت جايز نداشته است و از برای مردان قيرت قرار داده است، زيرا كه از برای مردان چهار زن و از متعه و كنيز آنچه خواهد، حلال گردانيده است و از برای زن به غير از يك شوهر حلال نكرده است. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)

* حضرت امام محمد باقر فرمود: خوشم نمی آيد كه دنيا و آنچه در دنيا است داشته باشم و يك شب بی زن بخوابم. (حليةالمتقين، علامه مجلسی)

● در باب پاسخگويی به مردم
* حضرت امام رضا(ع) از علی بن الحسين(ع) نقل می فرمايد: ... خدای عزوجل به ايشان (شيعيان) فرمان داده كه از ما بپرسند، ولی پاسخ بر ما لازم نيست؛ اگر بخواهيم پاسخ دهيم و اگر بخواهيم باز ايستيم.
* ابوبكر حَضْر گويد: وَرْد از امام محمد باقر(ع) سؤال كرد: آيا بر ما واجب است آنچه را نمی دانيم از شما بپرسيم؟ فرمود: آری، عرض كرد: بر شما واجب است كه به ما جواب گوييد؟ فرمود: اختيار با ماست.
(اصول كافی، شيخ كلينی)

در احكام دارالخُلاء »
و اما آن هشت چیز كه در وقت طهارت كردن به فعل آوردن آن مكروه است:
* اول روی یا پشت خود را به جانب آفتاب یا ماه كردن بعنوانی كه نور آفتاب یا ماه به عورتین او بتابد و یا روی به جانب باد بول كردن
* دوم با دست راست مقعد را پاك كردن
* سوم بول كردن در زمین سخت
* چهارم بول كردن در سوراخهای حیوانات مثل مورچه و مار
* پنجم طهارت گرفتن در شارع
* ششم طهارت كردن در آب، خواه روان و خواه ایستاده
* هفتم طهارت كردن در زیر درختی كه میوه داشته باشد
* هشتم حرف زدن در وقت طهارت گرفتن مگر به یكی از چهار چیز: ذكر خدای تعالی، آیةالكرسی، حكایت اذان و امر ضروری
(جامع عباسی، شیخ بهایی)

● در احكام دارالخُلاء»
اما آن پنج چيز كه سنت است:
* اول آنكه در جايی نشيند كه هيچكس او را نبيند، مثل گودال يا پس ديوار
* دوم آنكه در وقت داخل شدن به دارالخلاء اول پای چپ خود را پيش كند و در وقت بيرون آمدن پای راست را
* سوم آنكه در وقت طهارت كردن، سنگينی بدن خود را بر پای چپ اندازد
* چهارم آنكه به نوبت از مقعد تا بيخ ذَكَر تا سر حَشَفه را بكشد و بعد از آن سه نوبت ذَكَر را بفشارد.
* پنجم آنكه اول مقعد را طهارت دهد و بعد از آن ذَكَر را.
(جامع عباسی، شيخ بهايی)

اما آن پنج چيز كه حرام است:
* اول مخرج غائط را به سرگين(مدفوع حيوان) پاك كردن؛ هرچند سرگيد از حيوانی باشد كه گوشت آن حلال است.
* دوم به چيزی پاك كردن كه خوردنی باشد، مثل ميوه و غير آن.
* سيم به استخوان پاك كردن كه آن نيز حرام است.
* چهارم به چيزی پاك كردن كه محترم باشد؛ مثل كاغذی كه علم دين بر آن نوشته شده باشد.
* پنجم به دستی استنجاء كردن كه در آن انگشتری باشد كه نام يكی از ائمه مصومين (ع) بر آن نقش شده باشد.
(جامع عباسی، شيخ بهايی)

وآن بيست و يك چيز است: سه چيز واجب، پنج چيز حرام و پنج چيز سنت و هشت چيز مكروه.
اما آن سه چيز كه واجب است:
- اول پوشانيدن عورتين از نامحرم
- دوم آنكه از قبله منحرف نشيند؛ يعنی روی و پشت به قبله نكند
- سوم مخرج بول را به آب مطلق طهارت دادن نه به گلاب و امثال آن، و نه به كلوخ كه آن مذهب سنيان است. اما مخرج غايط را كه حوالی آن موضع آلوده نشده باشد، به كلوخ و لته و پنبه و امثال آن طاهر می توان كرد، هرچند كه آب ميسر باشد؛ اما لازم است كه از سه نوبت كمتر نباشد، اگر چه به دونوبت يا كمتر پاك شود و اگر حوالی آن آلوده شده باشد، پاك كردن آن به آب می بايد و بس.
(جامع عباسی، شيخ بهايی)

ر احكام دارالخُلاء (مستراح)
و چون حاجت داری به رفتن به بيت الخلاء، پس بدان كه آداب بيت الخلاء بسيار است، و جمله ای از آن بطور اختصار آن است كه :
* مقدم می داری در وقت داخل شدن پای چپ را و می گويی: "بسم الله و بالله اعوذ بالله من الرجس النجس الخبيث المخبث الشيطان الرجيم"
* چون عورت باز كردی، بسم الله می گويی و واجب است در اين حال بلكه در تمام حالات مستور كردن عورت را، و حرام است در اين حال رو به قبله و پشت به قبله نشستن
* مستحب است آنكه بگويی در حال قضای حاجت: " اللهم اطعمنی طيباً فی عافيه و اخرجه منی خبيثاً فی عافيه"
* وقتيكه نظرت افتاد بر آنچه از تو دفع شده، می گويی: "اللهم ارزقنی الحلال و جنبنی الحرام"
* چون خواستی طهارت بگيری، اول استبراء می كنی، پس دعای رؤيت آب را می خوانی: " الحمدلله الذی جعل المهء طهوراً و لم يجعله نجسا"
* در وقت طهارت می گويی: " اللهم حصن فرجی و اعفه و استر عورتی و حرمنی من النار"
*چون از جای خود برخواستی، دست راست را بر شكم می كشی و می گويی: "الحمدلله الذی اماط عنی الادی و هنانی طعامی و شرابی و عافانی من البلوی"
*پس بيرون می آيی و مقدم می داری پای راست را بر پای چپ، و اين دعا را می خوانی: " الحمدلله الذی عرفنی لذته و اتقی فی جسدی قوته و اخرج عنی اذاه، يا لها نعمته لا يقدر القادرون قدرها"
(مفاتيح الجنان، شيخ عباس قمی)
 

● در احكام نكاح
و اگر زن قرن داشته باشد، و قرن چيزی است مشابه استخوان كه در فَرْج زن بهم می رسد و مانع از دخول كردن می شود، در اينصورت مرد فسخ نكاح او می تواند كرد.
و اگر زن عفل داشته باشد و آن چيزی است كه در فَرْج زن بهم می رسد مشابه گوشت پاره كه مانع دخول می شود، در اينصورت بر قول بعضی از مجتهدين مرد را فسخ نكاح او می رسد.
و اگر زن رتق داشته باشد و آن بهم آمدن فَرْج و روئيدن گوشت روی آن است، به نوعی كه دخول كردن در آن دشوار باشد، بر قول بعضی از مجتهدين مرد در اينصورت فسخ نكاح او می تواند كرد.
و اگر مخرج بول و حيض ، يا مخرج بول و غائط زن يكی باشد، در اينصورت مرد فسخ نكاح او می تواند كرد.
و بدانكه خيار فسخ فوری است، و در فسخ كردن نكاح به عيب، اذن حاكم شرع شرط نيست. (جامع عباسی، شيخ بهايی)

● در احكام نكاح
بدانكه هر يك از مرد يا زن پيش از عقد نكاح، ديوانه باشد، خواه ديوانگی او دائمی باشد و خواه دوری، خواه دخول كرده باشد و خواه نكرده باشد، فسخ نكاح می توان كرد، اما اگر بعد از عقد ديوانگی حادث شود، در اين صورت مرد، نكاح را فسخ می تواند كرد اما زن نمی تواند نكاح را فسخ كند.
و اگر مرد پيش از عقد خَصی (بی خايه)باشد، يعنی خُصيه(بيضه) نداشته باشد، زن فسخ نكاح خود می تواند كرد، اما اگر بعد از عقد حادث شود، فسخ نمی تواند كرد. همچنين است حكم كسی كه خُصيه او را كوفته يا بريده باشند پيش از دخول؛ ولی اگر بعد از دخول باشد، درباره خُصيه بريده مجتهدين را دو قول است: اگر يك خُصيه را بريده و خُصيه ديگر باشد، زن اختيار فسخ ندارد.
و اگر هريك از زن يا شوهر جذام داشته باشد، فسخ نكاح میتوانند كرد، ولی بعضی از مجتهدين جذام را فقط در زن عيب می دانند و می گويند اگر مرد جذام داشته باشد، زن فسخ نكاح او نمی تواند كرد. (جامع عباسی، شيخ بهايی)

● در احكام نكاح
بدانكه در خوابيدن شب، پيش زنان، ميان مجتهدين اختلاف است كه آيا واجب است يا نه؟ بعضی از مجتهدين گفته اند كه واجب نيست، مگر آنكه ميان ايشان ابتدا قسمت كند و بعضی از مجتهدين بر آنند كه اگر كسی يك زن داشته باشد، قسمت واجب نيست. پس اگر مرد زياده از يك زن دائمی نداشته باشد، بر او لازم است كه در هر چهارشب، يك شب نزد او بخوابد. پس اگر دو زن داشته باش، دو شب پيش ايشان بخوابد و دو شب ديگر هرجا كه خواهد بخوابد. و اگر چهار زن دائمی داشته باشد، واجب است كه هر شب پيش يكی از ايشان بخوابد؛ و روز پيش زنان بودن لازم نيست.
و درشب خوابيدن ميان زنان، ابتدا به زنی كند كه نام او به قرعه بيرون آيد. و اگر كسی يك زن آزاد داشته باشد و يك كنيز، دوشب پيش زن آزاد بخوابد و يكشب پيش كنيز و پنج شب ديگر هفته(؟) هر جا كه خواهد، بخوابد.
و اگر شوهر به سفر رود، شب خوابيدن پيش زنان ساقط می شود، و آيا قضای آن بر شوهر واجب است يا نه؟ ميان مجتهدين در اين باره اختلاف است.
و اجب در شب خوابيدن پيش زن آن است كه نزديك او بخوابد، اما دخول كردن بر زن لازم نيست، مگر در چهارماه يكنوبت.
و كسيكه بواسطه مانعی شب پيش زنان خود نتواند خوابيد، همچون پاسبانان و شبگردان، روزٍ ايشان به جای شب ايشان است.
و اگر دختر بكر به خانه شوهر آرند، بايد هفت شب پيش او بخوابد، و اگر بكر نباشد، سه شب پيش او بخوابد.
و جائز نيست كه زن عوض شب خوابيدن، چيزی از شوهر بگيرد، و اگر شوهر در شب پيش زنان ظلم كند، واجب است كه آنرا قضا كند، بقدر آنچه پيش ايشان نخوابيده باشد. (جامع عباسی، شيخ بهايی

● در احكام نكاح
بدانكه به محض دخول در قُبُل (پس) يا در دُبُر(پيش) زن، پرداخت مهر او واجب می شود، خواه به عقد صحيح باشد خواه به شبهه؛ و ممكن نيست كه دخول بی مهر باشد؛ و واجب نيست در يكبار دخول كردن الاّ يك مهر، مگر در پنج موضع :
- اول آنكه شخصی كنيز ديگری را به شبهه دخول كند و در اثنای دخول كردن، آقای كنيز او را بفروشد و تا تمام نشدن دخول در ملك آقای دوم باشد؛ و بعضی از مجتهدين گفته اند كه در اين صورت دخول كننده دو مهر می دهد يكی به آقای اول و يكی به آقای دوم
- دوم آنكه زن پسر را پدر به شبهه دخول كند، در اين صورت بعضی از مجتهدين برآنند كه پدر دو مهر می دهد، يك مهر به زن جهت دخول به او و يك مهر به پسر خود جهت فسخ نكاح ميان پسر و زن
- سوم آنكه شخصی زنی را نكاح كندو پسر او دختر آن زن را نكاح كند، آنگاه دختر را پدر به شبهه وطی كندو مادر