حمایت علنی سینماگران و فیلمنامه‌نویسان از اعتراضات مردم ایران

By | دی ۱۸, ۱۴۰۴
جمعی از هنرمندان و سینماگران ایران با صدور بیانیه‌ای مشترک، ضمن محکوم کردن اقدامات سرکوب‌گرایانه حکومت در برخورد با مردم نوشتند: «ما سرکوبِ اعتراض‌های مردم را به هر بهانه محکوم می‌کنیم. اعتراض، حق طبیعی و مدنیِ هر انسانی است. هیچ قدرتی حق ندارد خود را مافوقِ مردم بداند.»

در این بیانیه که به امضای هنرمندانی از جمله ویشکا آسایش، تارا آغداشلو، پگاه آهنگرانی، ستاره اسکندری، رخشان بنی‌اعتماد، رویا تیموریان، محمد رسول‌اف، لیلی رشیدی، کیانوش عیاری، اصغر فرهادی، باران کوثری، علی مصفا و ده‌ها هنرمند دیگر رسیده آمده است: «شلیک به مردمی که با دست خالی به خیابان آمده‌اند، جنایت علیه حقِ حیات است و هیچ توجیهی ندارد.»

در بیانیه‌ سینماگران در حمایت از اعتراضات مردم ایران همچنین با اشاره به “فسادِ سازمان‌یافته و چپاول ثروت عمومی و ایدئولوژی هراس‌آور” حکومت ایران آمده است: «نزدیک به نیم‌قرن است با وجود منابع عظیم طبیعی و انسانی در کشور عزیزمان ایران، نه عدالت محقق شده، نه رفاه و نه امنیت.»

در این بیانیه آمده است که فسادِ سازمان‌یافته در ایران، “زندگی مردم را به ورطه‌ فقر، خفقان و ناامیدی کشانده و سرمایه‌های ملی در چالش‌های منطقه‌ای نابود شده است.

این سینماگران ضمن حمایت از اعتراضات مردمی در پایان بیانیه خود آورده‌اند: «ما سینماگران، این روزها و این زخم‌ها را تصویر خواهیم کرد و با تمام توان از حقِ آزادی بیان دفاع کرده، سرکوب و کشتار مردم معترض را محکوم می‌کنیم و در کنار مردم ایران ایستاده‌ایم.»

جمعی از فیلمنامه‌نویسان سینمای ایران نیز با انتشار بیانیه‌ای با حمایت از اعتراضات سراسری در شهرهای کشور نوشتند: «اگر مهم‌ترین کار فیلمنامه‌نویس نوشتن واقعیات زندگی است، نمی‌تواند در برابر مصائبی که هر روز خشن‌تر از روز پیش بر زندگی مردم تحمیل می‌شود، سکوت اختیار کند.»

در بیانیه فیلمنامه‌نویسان سینمای ایران، ضمن تاکید بر حق اعتراض مسالمت‌آمیز مردم و ضرورت آزادی بیان و قلم آمده است: «اعتراضات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی روزهای اخیر، نه هیجانی زودگذر، که حاصل انباشت سال‌ها نشنیدن، نادیده‌گرفتن و حذف نظام‌مند صداهای منتقد است.»

این بیانیه در پایان، ضمن رد “سیاست‌های محدودکننده‌ای که سد راه پویایی جامعه و فرهنگ شده‌اند” می‌افزاید: «آنجا که معیشت به بحران بدل می‌شود و آزادی در قفس نظارت و تهدید گرفتار می‌آید، اعتراض خیابانی اجتناب‌ناپذیر است. برخورد قهری با این اعتراضات راه‌حل نیست و مشکل را عمیق‌تر می‌کند. امنیت با خاموش‌کردن صداها به دست نمی‌آید و ثبات با انکار واقعیت شکل نمی‌گیرد.»
مانی حقیقت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *