تحصن نامحدود ایرانیان مقابل وزارت خارجه هلند؛ رساندن صدای خاموش‌شده هموطنان درون ایران به گوش جهان

By | بهمن ۶, ۱۴۰۴
روشنک آسترکی – با آغاز دور جدید خیزش ملی در ایران که از هفتم دی‌ماه ۱۴۰۴ آغاز شد و در کمتر از دو هفته به همه استان‌ها و بیش از ۲۰۰ شهر کشور گسترش یافت، ایرانیان خارج از کشور نیز نقش موثری در همبستگی با شهروندان درون ایران برای پیشبرد خیزش ملی علیه جمهوری اسلامی ایفا کردند.

جمهوری اسلامی در حالی با سرکوب مسلحانه معترضان در خیابان‌ها و قطع سراسری اینترنت از ۱۸ دی‌ماه تلاش کرده صدای شهروندان درون ایران را خاموش کند اما صدها هزار ایرانی در خارج از کشور با برگزاری تظاهرات، تجمع، تحصن و راه‌اندازی کارزارهای مختلف نه تنها صدای خاموش شده هموطنان درون کشور بوده‌اند بلکه توجه افکار عمومی، مقامات دولتی و نهادهای بین‌المللی را به اعتراضات ایران و نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی جلب کردند.

در برخی شهرها از جمله کلن در آلمان و تورنتو در کانادا جمعیتی بیش از ۱۰۰ هزار نفر در تظاهرات حمایتی از خیزش ملی شرکت کردند. در دیگر شهرهای مختلف اروپا از جمله لندن، لاهه، برلین، هامبورگ، وین، دوسلدورف، فرانکفورت، پاریس و بروکسل شمار شرکت‌کنندگان در تظاهرات به چند هزار نفر رسیده است.

محل تحصن ایرانیان ساکن هلند مقابل ساختمان وزارت خارجه

ایرانیان خارج از کشور همچنین تلاش زیادی برای جلب توجه مقامات دولتی در کشورهای محل سکونت خود جهت اعمال فشار به جمهوری اسلامی از جمله احضار و اخراج سفرای جمهوری اسلامی انجام داده‌اند؛ از نوشتن طومار و نامه تا برگزاری تجمعات در مقابل نهادهای دولتی.

در این میان شماری از فعالان سیاسی ساکن هلند در اقدامی مبتکرانه مقابل وزارت خارجه هلند تحصن کرده تا دولت این کشور را برای زیر فشار قرار دادن جمهوری اسلامی و حمایت از مردم ایران تحت تأثیر قرار دهند و همچنین افکار عمومی را متوجه آنچه در ایران در جریان است کنند.

این تحصن از تاریخ ۲۴ دی‌ماه ۱۴۰۴ برابر با ۱۴ ژانویه ۲۰۲۶ آغاز شده و همچنان به‌صورت مستمر ادامه دارد. به گفته برگزارکنندگان «این تحصن با هدف جلب توجه افکار عمومی، نهادهای رسمی و تصمیم‌گیران سیاسی به نقض گسترده، سیستماتیک و سازمان‌یافته حقوق بشر در ایران برگزار شده است؛ از جمله کشتار معترضان، استفاده از گلوله جنگی علیه شهروندان غیرمسلح، بازداشت‌های خودسرانه، تهدید به اعدام بدون رعایت دادرسی عادلانه و قطع کامل اینترنت و ارتباطات.»

ابتکار برگزاری این تحصن با حسین صمدی حقوقدان، وکیل دادگستری و فعال پادشاهی‌خواه ساکن هلند بوده است. حسین صمدی در گفتگو با «کیهان لندن» می‌گوید «در هلند گروه‌ها و فعالان مختلفی در حمایت از اعتراضات مردم ایران فعال هستند که در اعتراضات گذشته نیز حمایت از مردم درون کشور را با برگزاری تجمعات انجام می‌دادند مانند گروه «عاشقان میهن» که گروهی بسیار قدیمی هم هستند و اغلب تظاهرات و تجمعات با سازماندهی و مشارکت آنها برگزار می‌شود؛ اینبار اما تلاش کردیم از راه‌های متفاوتی برای برگزاری تجمعات و کارزارها استفاده کنیم تا بتوانیم به شکل گسترده‌تر و موثرتری افکار عمومی و سیاستمداران هلند را به مسائل درون ایران جلب کنیم. برای مثال تجمعات پراکنده گذشته را متمرکز در مرکز شهرهای بزرگ کردیم که با جمعیت بسیار بیشتری هم برگزار شد. همچنین تلاش کردیم در شرایطی که تظاهرات برگزار و شماری از ایرانیان در مقابل سفارت جمهوری اسلامی یا کنسولگری ایالات متحده تجمعاتی را ترتیب داده و برگزار می‌کنند، ما هم مقابل وزارت خارجه تحصن کنیم تا به این ترتیب همسو با دیگر دوستان و گروه‌ها، صداهای بیشتر و مختلفی را به گوش دولت هلند برسانیم.»»

به گفته برگزارکنندگان تحصن هدف اصلی این اقدام، مطالبه‌ی اقدام عملی، مؤثر و قانونی از سوی دولت هلند و سایر دولت‌ها در چارچوب تعهدات بین‌المللی حقوق بشری و اصل «مسئولیت حمایت» است؛ از جمله اعمال فشارهای دیپلماتیک قاطع علیه جمهوری اسلامی.

هانیه اینانلو حقوقدان و فعال سیاسی ملی‌گرا که از جمله دست‌اندرکاران برگزاری تحصن مقابل وزارت خارجه هلند است نیز در گفتگو با «کیهان لندن» می‌گوید: «بازخورد این تحصن تا حدی قابل‌توجه بوده است. این اقدام مسالمت‌آمیز توانسته توجه برخی شهروندان را به خود جلب کند و ما به‌صورت روزانه با شماری از شهروندان هلندی و دیگر ساکنان هلند در ارتباط هستیم که خواهان اقدام قانونی و عملی دولت هلند علیه جمهوری اسلامی هستند. این ارتباطات مستمر نشان‌دهنده شکل‌گیری مطالبه‌ای اجتماعی و عمومی در حمایت از خواسته‌های مطرح‌شده در این تحصن است.»

حسین صمدی نیز توضیح می‌دهد که برگزاری این تحصن جدا از آنکه توانسته به شهروندان غیرایرانی‌تباری که هر روز از این محل عبور و بازدید می‌کنند درباره شرایط ایران و اعتراضات خیزش ملی اطلاع‌رسانی کند، بر رویه برخورد مقامات هلند با جمهوری اسلامی نیز نقش داشته است. برای نمونه دولت هلند کاردارهای سفارت جمهوری اسلامی را احضار کرد و بعد از اینکه مقامات سفارت متوجه تحصن ما شدند، بلافاصله یک تجمع در همین مکان در حمایت از جمهوری اسلامی ترتیب دادند بطوریکه حدود صد کاروان پلیس از شهرهای دیگر برای حفظ امنیت به این منطقه آمد و این موضوع بازخورد رسانه‌ای گسترده‌ای در هلند داشت.

حسین صمدی همچنین می‌گوید محل تحصن در یک منطقه مرکزی شهر است و به همین علت عبور و مرور در این مکان زیاد است و توانسته افراد غیرایرانی زیادی را با موضوع خیزش ملی ایران آشنا کند. از طرف دیگر بسیاری از کسانی که هر روز به ساختمان وزارت خارجه رفت‌وآمد دارند، کارداران و کارمندان سفارتخانه‌های کشورهای مختلف هستند که توجه آنها نیز به تحصن و اعتراضات درون ایران و سرکوب مردم و عملکرد جمهوری اسلامی جلب می‌شود.

این حقوقدان همچنین برگزاری این تحصن را عاملی برای افزایش همبستگی میان ایرانیان ارزیابی می‌کند. به گفته او این چادر همچون سنگری شده که ایرانیان حتی از شهرهای مختلف به آن مراجعه و ابزار همدردی می‌کنند. حسین صمدی همبستگی ایرانیان ساکن هلند در این دوره از اعتراضات مردم را بسیار متفاوت از گذشته ارزیابی می‌کند و می‌گوید حتی شهروندان ایرانی که پیشتر فعالیت سیاسی نداشته و در برنامه‌های سیاسی مشارکت نداشته‌اند این روزها کاملا همراه و همسو در حال فعالیت برای حمایت از مردم درون ایران هستند.

حسین صمدی در حالیکه مبتکر این تحصن بوده و اقدامات قانونی از جمله گرفتن مجوز را انجام داده اما تأکید می‌کند که این برنامه با مشارکت‌های مالی و معنوی افراد مختلفی در حال اجرا است. او همچنین از تلاش برای تداوم نامحدود این تحصن تا پیروزی انقلاب ملی ایرانیان خبر می‌دهد.

هانیه اینانلو نیز توضیح داده که «ما روزانه یک قطعنامه رسمی نیز منتشر کرده‌ و در چارچوب این تحصن، در حال جمع‌آوری امضای ایرانیان مقیم هلند و حتی شهروندان هلندی برای مطالبه اقدام عملی دولت هلند هستیم.»

این قطعنامه با عنوان «قطعنامه محکومیت عدم اقدام وزارت امور خارجه هلند» منتشر شده و امضاکنندگان آن، که در تحصن مسالمت‌آمیز مقابل وزارت امور خارجه هلند حضور دارند، نگرانی و اعتراض عمیق خود را نسبت به تداوم جنایات گسترده جمهوری اشغالگر اسلامی علیه مردم بی‌دفاع ایران اعلام کرده‌اند.

در این قطعنامه تأکید شده است که در آغاز تحصن، شمار قربانیان بیش از ۱۲ هزار نفر بوده و اکنون، در روز هفتم تحصن، این رقم به بیش از ۴۰ هزار نفر افزایش یافته است؛ افزایشی که به‌طور مستقیم ناشی از فقدان فشار دیپلماتیک مؤثر و سکوت عملی دولت‌ها، از جمله دولت هلند، دانسته شده است.

هانیه اینانلو می‌گوید در این قطعنامه، ما ضمن محکوم کردن این بی‌عملی، از وزارت امور خارجه هلند به‌طور صریح و مصرّانه خواسته‌ایم که:

  • روابط دیپلماتیک با جمهوری اشغالگر اسلامی را فوراً قطع کند؛
  • نمایندگان دیپلماتیک این رژیم را از خاک هلند اخراج نماید؛
  • از تمامی ظرفیت‌های سیاسی و حقوقی خود برای توقف جنایات، حمایت از قربانیان و پاسخ‌گو کردن عاملان این اقدامات استفاده کند.

در پایان این قطعنامه تصریح شده است که سکوت و تعلل، به معنای مشارکت غیرمستقیم در تداوم این جنایات است و بر مسئولیت اخلاقی، حقوقی و انسانی دولت هلند تأکید شده است. همچنین اعلام شده که این تحصن و مطالبه‌گری مدنی تا زمان تحقق کامل خواسته‌های فوق ادامه خواهد داشت.

هانیه اینانلو همچنین می‌گوید «در هفته‌های اخیر، تظاهرات‌های گسترده ایرانیان در هلند نیز به‌طور متوالی برگزار شده و هر بار جمعیتی بالغ بر بیش از ۷ هزار نفر را به خود اختصاص داده است. این تظاهرات‌ها کاملاً همسو و هم‌راستا با مطالبات و اهداف تحصن ما بوده و به‌عنوان حرکتی مکمل، نقش مهمی در افزایش فشار افکار عمومی و سیاسی ایفا کرده‌اند. در پی این تجمعات گسترده، برخی مطبوعات و رسانه‌های هلندی نیز با انتشار گزارش‌هایی در وب‌سایت‌ها و مجلات خود، به پوشش اعتراضات ایرانیان پرداخته‌اند.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *