نازلی عارفکیا (شجره)، دختر این هنرمند، روز جمعه ۲۹ اسفندماه با انتشار پیامی در صفحه رسمی خود، نوشت: «با دلی شکسته و اندوهی وصفناپذیر، درگذشت پدر عزیزم، عارف را به اطلاعتان میرسانم؛ پدری که برای ایرانیان سلطان قلبها بود و برای من همهچیز.»
او همچنین به عشق بیپایان پدرش به نوروز اشاره کرد و افزود که فقدان او در این زمان خاص، بسیار دردناک است.
عارف عارفکیا معروف به عارف یکی از معروفترین خوانندگان موسیقی پاپ ایران همزمان با نوروز ۱۴۰۵ و در حالیکه یک دوره طولانی درمان ناموفق بیماری سرطان را پشت سر گذاشته بود در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
عارف در ۱۹ مرداد ۱۳۱۹ در تهران متولد شد و هر چند از کودکی، از جمله در گروه ملی کر، تجربه خوانندگی داشت اما فعالیت حرفهای هنری خود را از اواخر دهه ۳۰ خورشیدی در رادیو ملی ایران آغاز کرد. او که با صدایی متمایز و سبکی متأثر از خوانندگان اپرا که از مادربزرگش به ارث برده بود پا به عرصه هنر گذاشت و خیلی زود به یکی از مشهورترین خوانندگان پاپ ایران تبدیل شد.
نخستین صفحه او، ترانه «هفت آسمون» با همراهی پوران، در اوایل دهه ۴۰ منتشر شد و مسیر شهرت او را هموار کرد.
عارف همچنین از پیشگامان تلفیق موسیقی پاپ با عناصر موسیقی اصیل ایرانی بود و با اجرای آثاری برگرفته از ملودیهای کلاسیک، توانست پلی میان موسیقی سنتی و پاپ ایجاد کند.
خانواده عارف اصالتا اردبیلی بودند؛ مادرش متولد و بزرگشده شهر باکو بود و در رشته دندانپزشکی در دانشگاه مسکو تحصیل میکرد که این تحصیل نیمهکاره ماند و او به همراه خانوادهاش با وقوع جنگ جهانی دوم به ایران بازگشت. مادر بزرگ مادری عارف نیز خواننده اُپرا بود.
عارف نیز مانند بسیاری دیگر از هنرمندان ایرانی، پس از انقلاب۵۷ ناچار به کوچ اجباری از ایران شد. عارف چند ماه پس از انقلاب ۵۷ در ایران ماند اما پس از آنکه پروندهسازی برای او آغاز شد ایران را ترک کرد و به لندن رفت. عارف از سال ۱۳۵۸ تا اوایل دهه شصت در لندن زندگی میکرد و سپس به لسآنجلس مهاجرت کرد. بیش از چهار دهه ساکن ایالات متحده آمریکا بود اما همواره آرزوی بازگشت به میهن را داشت.
او یکی از اعضای فعال تیم فوتبال ستارگان (هنرمندان اهل لسآنجلس) بود و حدود ۲۰ سال هر چهارشنبه در پست دفاع چپ این تیم بازی کرد. از دیگر اعضای فعال این تیم فوتبال اندی، ستار، داوود بهبودی و کامبیز قربانی (پسر گوگوش) هستند.
عارف ۹۰۰ ترانه اجرا کرده است. «سلطان قلبها» و «دریاچه نور» از جمله معروفترین آثار عارف هستند که در نخستین سالهای ورود او به عرصه هنر تولید و جاوانه شدند. «به تو هدیه میکنم»، «همین بسه» ، «پیشمرگ»، «کی بهتر از تو»، «عاشقونه»، «بغض دریا»، «موندگار»، «گریه نکن»، «آهنگ غربت»، «عشق»، «توفان»، «آرامش» و «خلیج فارس» آثاری هستند که عارف در سالهای گذشته اجرا کرد.