مفسران این آیه را اشاره‌ای به نبرد بدر می‌دانند؛ جایی که حدود ۳۱۳ مسلمان در برابر بیش از هزار مشرک، با وجود نابرابری نیروها، پیروز شدند.

در این آیه آمده است که کافران مسلمانان را دو برابر تعداد واقعی خود می‌دیدند و همین موجب هراس آنان شد. آیه با این پیام پایان می‌یابد که پیروزی تنها به امکانات مادی وابسته نیست، بلکه به یاری و اراده خداوند بستگی دارد.

قطر

هیئت قطر به ریاست «حسن بن عبدالله غانم»، رئیس مجلس این کشور، با تلاوت آیه دوم سوره فتح مواجه شدند:

(ترجمه: تا خدا [با این پیروزی آشکار] آنچه را [به وسیله دشمنان از توطئه‌ها و موانع و مشکلات در راه پیشرفت دعوتت به اسلام] در گذشته پیش آمده و آینده پیش خواهد آمد از میان بردارد، و نعمتش را بر تو کامل کند، و به راهی راست راهنمایی‌ات نماید.)

این آیه به صلح حدیبیه اشاره دارد؛ پیمانی که در سال ششم هجری میان پیامبر اسلام و قریش بسته شد و زمینه را برای فتح مکه فراهم کرد.

خداوند این صلح را «فتحی آشکار» می‌نامد، زیرا با وجود ظاهر آن، در عمل پیروزی بزرگی برای مسلمانان بود. درباره واژه «ذنب» نیز مفسران دیدگاه‌های مختلفی دارند؛ از جمله اینکه منظور، گناه پیامبر نیست، بلکه اتهاماتی است که مشرکان به او نسبت می‌دادند و با این پیروزی بی‌اعتبار شد.

چین و روسیه

در مراسم حضور هیئت چین و روسیه نیز این بخش از کلام خدا قرائت شد:

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیمًا حَکِیمًا * وَاتَّبِعْ مَا یُوحَى إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا * وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا»

(ترجمه: ای پیامبر! تقوای الهی پیشه کن و از کافران و منافقان اطاعت مکن که خداوند عالم و حکیم است. و از آنچه از سوی پروردگارت به تو وحی می‌شود، پیروی کن که خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است. و بر خدا توکل کن، و همین بس که خداوند حافظ و مدافع (انسان) باشد.)

مفسران می‌گویند این آیات پس از آن نازل شد که گروهی از سران قریش از پیامبر اسلام خواستند در برابر توقف انتقاد از بت‌ها، آنان نیز از مخالفت با او دست بردارند. پیامبر این پیشنهاد را نپذیرفت و آیات آغازین سوره احزاب بر پایبندی قاطع به توحید و رد هرگونه سازش تأکید کرد.

به گفته مفسران، این آیات پاسخی به تلاش مشرکان و منافقان برای وادار کردن پیامبر به مصالحه بر سر اصول اعتقادی بود و او را به ادامه مسیر خود بدون عقب‌نشینی فراخواند.

دیگر آیات قرائت شده در زمان حضور هیئت‌ها

شیوخ عشایر عراقی (الأحزاب: ۱)

“ای پیامبر! از خدا پروا کن و از کافران و منافقان اطاعت مکن. بی‌تردید خداوند دانا و حکیم است.”

ترکیه (النساء: ۹۵)

“خداوند مجاهدانی را که با اموال و جان‌هایشان جهاد می‌کنند، بر کسانی که [بدون عذر] نشسته‌اند به درجه‌ای برتری داده است. و خداوند به هر دو [گروه] وعده بهترین [پاداش] را داده است، اما خداوند مجاهدین را بر نشستگان با پاداشی بزرگ برتری بخشیده است.”

دولت لبنان (النساء: ۶۶)

“و اگر ما بر آنان مقرر کرده بودیم که «خودتان را بکشید» یا «از خانه‌هایتان بیرون شوید»، جز عده کمی از آنان انجامش نمی‌دادند.” (بقیه آیه: اما اگر آنچه را به آنان اندرز داده می‌شد انجام می‌دادند، قطعاً برایشان بهتر و [در ایمان] استوارتر بود.)

حزب‌الله (المائده: ۵۵-۵۶)

“ولیّ و سرپرست شما تنها خداوند و پیامبر او و کسانی هستند که ایمان آورده‌اند؛ کسانی که نماز را برپا می‌دارند و زکات می‌دهند در حالی که در حال رکوع‌اند. و هر کس ولایت خداوند و پیامبر او و مؤمنان را بپذیرد، [بداند که] حزب الله آنها غالب و پیروزند.”

حماس (الأحزاب: ۲۳)

“در میان مؤمنان مردانی هستند که به آنچه با خداوند پیمان بستند صادقانه وفا کردند. از آنان کسی است که عهدش را به پایان رسانده (شهید شده) و از آنان کسی است که [شهادت را] انتظار می‌کشد، و آنها هیچ تغییری [در پیمان خود] نداده‌اند.”

تابناک:

آیه‌ای که سیدحسن خمینی شنید و مراسم وداع را ترک کرد

انتخاب آیه‌های قرآن در مراسم وداع با پیکر رهبر شهید انقلاب، با گذشت زمان بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت؛ از جمله آیه‌ای که هنگام ادای احترام اعضای خانواده امام خمینی (ره)، از جمله سیدحسن خمینی، به رهبر شهید قرائت شد.

به گزارش فرارو، ترک جایگاه ادای احترام پیش از پایان قرائت این آیه قرآن از سوی سیدحسن خمینی و همراهانش، از روز گذشته در شبکه‌های اجتماعی واکنش‌برانگیز شده است. مشاهده دیگر ویدیوهای ادای احترام مقامات داخلی و خارجی به پیکر رهبر انقلاب نشان می‌دهد که هر هیئت یا مقام سیاسی تا پایان قرائت قرآن در جایگاه ایستاده و پس از آن محل را ترک می‌کند.

کدام آیه خوانده شد؟
آیه‌ای که در زمان حضور نوه‌های بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران خوانده شد، آیه ۹۵ سوره نساء بود:
لَا یَسْتَوِی الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ غَیْرُ أُولِی الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ ۚ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِینَ دَرَجَهً ۚ وَکُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَىٰ ۚ وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِینَ عَلَى الْقَاعِدِینَ أَجْرًا عَظِیمًا

آن گروه از مؤمنانی که بدون بیماری جسمی [و نقص مالی، و عذر دیگر، از رفتن به جهاد خودداری کردند و] در خانه نشستند، با مجاهدانی که در راه خدا با اموال و جان‌هایشان به جهاد برخاستند، یکسان نیستند. خدا کسانی را که با اموال و جان‌هایشان جهاد می‌کنند، به مقام و مرتبه‌ای بزرگ بر خانه‌نشینان برتری بخشیده است. و هر یک [از این دو گروه] را [به خاطر ایمان و عمل صالحشان] وعده پاداش نیک داده، و جهادکنندگان را بر خانه‌نشینانِ [بی‌عذر] به پاداشی بزرگ برتری داده است.