علی خامنهای، رهبر کشتهشده جمهوری اسلامی، شامگاه پنجشنبه ۱۸ تیر در بخشی از حرم امام هشتم شیعیان در مشهد دفن شد.
خاکسپاری او بیش از چهار ماه پس از کشته شدنش در اولین موج از حملات آمریکا و اسرائیل در روز ۹ اسفند پارسال انجام گرفته است.
آخرین نماز بر جنازه او را مصطفی خامنهای، فرزند ارشدش، خواند، اما مجتبی خامنهای، رهبر تازه جمهوری اسلامی، بار دیگر در مراسم حاضر نشد. غیبت او در سراسر مراسم تشییع پنجروزه، در حالی که دیگر مقامهای ارشد جمهوری اسلامی و سه پسر دیگر خامنهای حضور داشتند، به یکی از نکات اصلی این مراسم تبدیل شد.
دوران حکومت خامنهای با سرکوب، ارعاب، بازداشتها و محدودیتهای شدید سیاسی و اجتماعی همراه بود، امری که سبب شد بخشی از ایرانیان از پایان یافتن فصل آخر این دوران حکومت استقبال کنند. استفاده خامنهای از زور علیه مردم خود، زندانی کردن چهرههای اپوزیسیون حتی در درون خودِ بدنه حاکمیت، جلوگیری از ورود بهموقع واکسنهای ضد کووید به ایران، و ابراز دشمنی علیه کشورهای مختلف، بهویژه ایالات متحده و اسرائیل، میراث او را به عنوان یک مستبد انعطافناپذیر شکل داد که کشورش را به سوی انزوای بینالمللی هدایت کرد.
در تازهترین مورد، نیروهای امنیتی در آغاز سال جاری سرکوب وحشیانهای را علیه اعتراضات بهراه انداختند که طی آن شمار بسیاری کشته و مجروح شدند.