در نگاه علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی که نهم اسفندماه ۴۰۴ در نخستین دقایق آغاز جنگ چهل روزه کشته شد، رفاه مردم نه نشانه پیشرفت، بلکه خطری برای بقای نظام اسلامی بود.
مسعود روغنی زنجانی، رئیس سابق سازمان برنامه و بودجه، به نقل مستقیم از اکبر هاشمی رفسنجانی روایت کرده که خامنه‌ای توسعه کشور و بهبود زندگی مردم را زمینه‌ساز «بی‌دینی» آنان می‌دانست!
البته این هراس از رفاه، فقط برای مردم ایران بود، نه برای سردمداران رژیم!