شهروندان در پیام‌هایی به ایران‌اینترنشنال، از ناتوانی در پرداخت هزینه‌های دندان‌پزشکی و تحمل ماه‌ها و حتی سال‌ها درد گفتند. برخی اشاره کردند به دلیل ناتوانی مالی، به جای ترمیم دندان، ناچار به کشیدن آن شده‌اند.
در این پیام‌ها، دندان‌پزشکی از یک خدمت درمانی به کالایی لوکس تبدیل شده است؛ کالایی که کارمندان و بازنشستگان با حقوق حدود ۲۰ میلیون تومانی از عهده آن برنمی‌آیند.
برخی می‌گویند هزینه درمان یک یا چند دندان از کل حقوق ماهانه‌شان بیشتر است و حتی برای درمان فرزندان خود پول کافی ندارند.
شهروندان در پیام‌های خود هزینه‌های متفاوتی درباره خدمات دندان‌پزشکی، بسته به شهر و محل اقامت خود و نوع کلینک و مطبی که به آن مراجعه کرده‌اند، ارائه دادند.
برخی از رقم‌های ۱۰ و ۱۲ میلیون تومانی هزینه‌های عصب‌کشی گفتند و تاکید کردند حتی اگر در ماه چیزی نخورند، باز هم نمی‌توانند به دندان‌پزشکی بروند.
هزینه ایمپلنت بسته به کشور سازنده، جنس آن و دستمزد پزشک بسیار متغیر است. اما مجموع هزینه پایه یک ایمپلنت و روکش آن در برندهای اقتصادی و متفرقه، حدود ۴۰ میلیون تومان آب می‌خورد.
کشیدن دندان معمولی (قدامی و خلفی) بین یک و نیم تا چهار میلیون و جراحی دندان عقل بین دو و نیم تا شش میلیون تومان هزینه دارد.
هزینه پر کردن دندان هم بسته به نوع پوسیدگی، بین حدود دو تا هشت میلیون تومان متغیر است.
علاوه بر این هزینه‌ها، شهروندی از تبریز نوشت فقط برای تهیه عکس و دارو برای دندان‌دردش دو میلیون تومان خرج کرده است.
مسکن به جای درمان
با توجه به این هزینه‌های سنگین، شماری از شهروندان گفتند برای تسکین درد به مسکن پناه می‌برند.
مخاطبی نوشت روزی هشت قرص مسکن مصرف می‌کند، چون با وضعیت اقتصادی کنونی، جرات نمی‌کند حتی به مطب دندان‌پزشکی نزدیک شود.
شهروند دیگری گفت سه هفته است دندان‌دردش را با مسکن و آنتی‌بیوتیک آرام می‌کند و نگران است که با این روند، پولی برای خرید همین داروها هم نداشته باشد.
مردی ۲۴ ساله که تمام‌وقت کار می‌کند، نوشت چند سال است از دندان‌درد رنج می‌برد و آن‌قدر آمپول مسکن «کترولاک» زده که نمی‌داند چه بلایی بر سر بدنش آمده است.
مخاطب دیگری گفت چهار روز است از درد و آماس لثه «دارد می‌میرد» و پول یک «دندان‌پزشک تجربی» را هم ندارد.
حاتم بوستانی، رییس اداره دندان‌پزشکی معاونت درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ۱۵ اردیبهشت گفته بود تعرفه خدمات دندان‌پزشکی در سال ۱۴۰۵ به‌طور میانگین حدود ۶۰ درصد افزایش یافته است.
به گفته او، تعرفه بخش حرفه‌ای ۳۵ درصد و بخش‌های فنی و مصرفی هر کدام ۷۰ درصد افزایش یافته است اما تعرفه‌های تعیین‌شده در بخش خصوصی عملا قابلیت پیگیری ندارند.
تورمی که شهروندان به شکل ملموس تجربه می‌کنند، بیش از ارقامی است که از سوی دولت اعلام می‌شود.
شهروندی از خوزستان با اشاره به این هزینه‌های سنگین، نوشت دو روز است دندانش شکسته و چون پول ندارد، ناچار است درد را تحمل کند.
یک شهروند ۳۵ ساله نیز گفت علاوه بر درد دندان، به دیسک کمر و میگرن مبتلاست و توان درمان هیچ‌کدام را ندارد، چون هزینه‌های دیگر زندگی اجازه نمی‌دهد به پزشک برسد.
کشیدن دندان، انتخابی ارزان‌تر است
شماری از شهروندان تاکید کردند فاصله هزینه ترمیم با کشیدن دندان، آنها را ناچار به انتخاب گزینه دوم کرده است.
شهروندی گفت: «برای درست کردن دندانم رقم دادند ۱۷ میلیون تومان. پرسیدم کشیدن چقدر است؟ گفتند یک میلیون. گفتم بکش، چون ندارم.»
شهروندی از سنندج نوشت دو دندان و فکش درد می‌کرده و هزینه ترمیم و پر کردن آن‌قدر سنگین بوده که ناچار شده است دندان‌ها را بکشد.
یک جوان ۳۰ ساله از کرج گفت چند دندانش را کشیده و توان پرداخت ۴۰ میلیون تومان برای پروتز متحرک را ندارد.
فشار هزینه‌های درمان تنها به دندان‌پزشکی محدود نیست.
ایران‌اینترنشنال پیش‌تر گزارش داد افزایش هزینه‌ها و کاهش پوشش بیمه‌ای باعث شده برخی بیماران، درمان خود را به تعویق بیندازند.
شهروندان و کارکنان مراکز درمانی نیز از کاهش مصرف دارو یا نیمه‌کاره ماندن درمان به دلیل گرانی خبر دادند.
مردی ۳۳ ساله در پیامی نوشت به‌خاطر هزینه‌های دندان‌پزشکی نیمی از دندان‌هایش را از دست داده و احساس می‌کند ۶۰ سال دارد.
او گفت سال‌هاست لباس مورد علاقه‌اش را نخریده و «قسمت تلخ ماجرا» این است که این «سبک زندگی تحقیرآمیز» برایش «عادی» شده.
استیصال بازنشستگان و فروش دارایی برای درمان
شماری از شهروندان خبر دادند برای پرداخت هزینه درمان، دارایی‌هایشان را فروخته‌اند.
یک شهروند گفت تنها دارایی‌اش، یعنی موتورسیکلتش، را فروخته و خرج دندان‌درد کرده است.
شهروندی دیگر که پس از شکستن دندان، با هزینه درمان ۱۲ میلیون تومانی مواجه شده، گفت: «با پرداخت این هزینه، تا آخر ماه چطور زندگی کنم؟»
این روایت‌ها در شرایطی است که تعویق درمان، خود به افزایش هزینه‌ها و شدت بیماری می‌انجامد.
شهروندی در همین زمینه نوشت دو سال پیش دو دندانش به عصب رسیدند، اما هزینه درمان بالا بود و آن را انجام نداد. حالا چهار دندانش به عصب رسیده و «عذاب می‌کشد»، ولی هنوز توان پرداخت هزینه را ندارد.
بخش بزرگی از پیام‌ها مربوط به بازنشستگان است.
یک بازنشسته با حقوق ماهانه ۲۱ میلیون تومان نوشت ۱۵ ماه است دندان مصنوعی‌اش شکسته و آن را با چسب عادی به هم چسبانده است.
بازنشسته‌ای دیگر گفت به‌دلیل هزینه‌های بالا نمی‌تواند دندان‌های خرابش را ترمیم کند و ناچار است درد بکشد و غذا را «نیمه‌جویده» قورت بدهد.
بازنشسته دیگری نیز نوشت برای تعویض دندانش مجبور شده طلاهای فرزندانش را بفروشد.
حداقل مستمری ماهانه بازنشستگان تامین اجتماعی در سال ۱۴۰۵، بدون احتساب مزایای جانبی، حدود ۱۶ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان است.
پیش‌تر شماری از زنان سرپرست خانوار گفته بودند جدای اینکه از ابتدای سال به حقوق مستمری‌بگیران مبلغی اضافه نکرده‌اند، حق عائله‌مندی را هم از حقوق بازنشستگی برای «بازماندگان» حذف کرده‌اند و حالا، دریافتی آنان زیر خط بقاست.
با این درآمدهای حداقلی، تامین هزینه‌های دندان‌پزشکی آخرین گزینه‌ای است که بازنشسته می‌تواند به آن فکر کند.
شهروندی از تهران نوشت دو بار است روکش دندانش می‌افتد و دندان‌پزشک ایمپلنت را توصیه می‌کند. چون هزینه آن بالاست، هر بار از پزشک خواسته روکش را دوباره بچسباند، چون «جای خالی‌اش» روانش را به هم می‌ریزد.
والدین پول درمان دندان فرزندان را ندارند
بخشی از پیام‌ها مربوط به والدینی است که گفته‌اند توان پرداخت هزینه دندان‌پزشکی فرزندانشان را ندارند.
مردی که دو جا کار می‌کند، گفت دختر ۱۴ ساله‌اش سه هفته است دندان‌درد دارد و او ۱۲ میلیون تومان هزینه درمانش را ندارد.
او افزود: «هیچ پدری نمی‌تواند ببیند فرزندش درد می‌کشد و کاری از دستش برنمی‌آید.»
شهروندی از مشهد نوشت دندان‌های پسرش خراب و پوسیده شده و هر جا رفته، کمتر از ۱۰ میلیون تومان برای درمان نخواسته‌اند.
او افزود پسرش درد دارد و نمی‌تواند غذا بخورد.
مادری گفت هزینه عصب‌کشی و ترمیم هر دندان دختر کوچکش ۹ میلیون تومان است و چون از پس هزینه‌ها برنیامده، به ناچار دندان را کشیده‌اند و همراه با دخترش، ساعت‌ها گریه کرده‌اند.
مادری دیگر با دو فرزند نوشت: «داریم ذره‌ذره در این کشور می‌میریم.»