نگاه روز
الاهه بقراط
فاصله و جدایی سازمانیافته بین داخل و خارج کشور تا زمانی که بر آن غلبه نشود، هر دو را ناکار میگذارد. از رابطهی ناگفتهای که بین خیزشهای اعتراضی داخل و فعال شدن خارج وجود دارد، میشود به این نتیجه رسید که تمام تلاش باید روی این موضوع متمرکز شود که این فاصله را از میان برداشت. وگرنه هر دو، داخل با سرکوب و خارج با پراکندگی، ناکار میشوند و به جایی نمیرسند.
باید تمام تلاش را بر این گذاشت که چطور جامعه سیاسی خارج کشور را که آزادی و استقلالی را دارد که داخل کشور ندارد با آن جنبش و پویایی که در داخل کشور هست و خارج کشور از آن بیبهره است، پیوند داد. رهبری چنین پیوندی برای عبور از جمهوری اسلامی و رسیدن به ایران آینده نقش عمدهای بازی میکند و به نظر من سالیان سال است که این نقش را جز شاهزاده رضا پهلوی فرد دیگری نمیتواند به پیش ببرد، اهمیت پیدا میکند و تمام همت و تمرکز بر این باید باشد که چگونه پراکندگیها را خنثی کرد و چگونه آزادی و استقلال خارج کشور را در خدمت جنبش در ایران و خواستها و شرایط داخل کشور درآورد. به همین دلیل لازم است از مسائل حاشیهساز نیز دوری شود و…
