دولتهای غربی
سازمان ملل متحد
اتحادیه اروپا
این نامه خطاب به دولتهای غربی، سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا است؛ نهادهایی که در حالی که جنایات در ایران در حال وقوع است، سکوت را برگزیدهاند و آگاهانه چشم خود را بر سرکوب سیستماتیک و بیرحمانه مردم ایران توسط رژیم اسلامی بستهاند.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) در حال اجرای کارزاری از ترور و ارعاب علیه مردم ایران است. موارد زیر حقایق مستند تنها از ده روز گذشتهِ اعتراضات جاری است؛ حقایق، نه ادعاها.
بازداشتهای گسترده توسط نیروهای سپاه در حال انجام است. صدها نفر، از جمله افرادی که در اعتراضات شرکت نداشتهاند، بازداشت شده و در مکانهای نامعلوم نگهداری میشوند.
بیش از ۱۵۰ نفر از بازداشتشدگان کودک هستند.
دستکم ۳۰ معترض، از جمله کودکان، توسط نیروهای سپاه کشته شدهاند.
نیروهای سپاه به یک بیمارستان در شهر ایلام حمله کردند تا معترضان مجروح را بربایند و اجساد کشتهشدگان را ضبط کنند.
نیروهای امنیتی سپاه در داخل بیمارستان سینا در تهران گاز اشکآور شلیک کردند و جان بیماران، کادر درمان و غیرنظامیان را به خطر انداختند.
زنان بازداشتشده در یزد به تجاوز تهدید شدهاند.
عزاداران و خانوادهها بهدلیل حضور در مراسم خاکسپاری عزیزانشان توسط نیروهای امنیتی مورد حمله قرار گرفتند.
خانوادههایی که خواستار اطلاع از محل نگهداری بستگان بازداشتشده خود بودند، مورد آزار و ضربوشتم قرار گرفتند.
فعالان مدنی و خانوادههای دادخواه توسط سپاه تهدید شده و از مشارکت در اعتراضات برحذر داشته شدهاند.
اینها تنها بخشی از جنایاتی است که هماکنون در حال وقوع است. اعتراضات و سرکوب خونین همچنان ادامه دارد.
انتظار میرود چنین حقایقی دولتهای غربی، سازمان ملل و اتحادیه اروپا را وادار کند تا فوراً و بهطور ملموس برای واداشتن رژیم ایران به توقف این جنایات اقدام کنند. اما در عوض، واکنشها ضعیف، نمایشی و بهطرزی شرمآور ناکافی بوده است.
در ۵ ژانویه ۲۰۲۶، دبیرکل سازمان ملل، آنتونیو گوترش، صرفاً از مقامات ایران خواست «حق آزادی بیان، تشکل و تجمع مسالمتآمیز را رعایت کنند».
سرویس اقدام خارجی اتحادیه اروپا نیز بیانیهای به همان اندازه توخالی صادر کرد و خواستار احترام به آزادیهای بنیادین و آزادی افرادی شد که بهدلیل اعمال مسالمتآمیز حقوق خود بازداشت شدهاند.
این بیانیهها چیزی بیش از یک تذکر سطحی نیست. نگرانکنندهتر آنکه هیچیک از کشورهای عضو اتحادیه اروپا محکومیتی قاطع و بیابهام از اقدامات رژیم صادر نکردهاند.
اعتراضات سراسری در ایران که از ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شد، اکنون دستکم به ۸۵ شهر گسترش یافته است. مردم ایران علیه تورم و فقر کمرشکن، سرکوب، و دیکتاتوری رژیم اسلامی اعتراض میکنند. این جنبش ادامه خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۲۰۲۲ است که با جانباختن مهسا (ژینا) امینی در بازداشت شعلهور شد. مطالبات برای کرامت، آزادی و عدالت نهتنها از میان نرفته، بلکه تشدید شده است.
کمپین آزادی زندانیان سیاسی در ایران (CFPPI) از دولتهای غربی، سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا میخواهد که:
- اقدامات عملی و معنادار برای اعمال فشار بر رژیم ایران اتخاذ کنند
- سفیران خود را از ایران فرا بخوانند
- آزادی فوری همه بازداشتشدگان و زندانیان سیاسی را مطالبه کنند
- رژیم را برای توقف سرکوب خشونتبار تحت فشار قرار دهند
- رژیم اسلامی را بهخاطر ارتکاب جنایات علیه بشریت پاسخگو کنند
- ادامه بیعملی شما بیطرفی نیست؛ همدستی است.
نبود اقدام قاطع از سوی دولتهای اتحادیه اروپا و نهادهای بینالمللی، رژیم ایران را در ادامه جنایاتش جسورتر میکند. تاریخ نهتنها عاملان این جنایات، بلکه کسانی را که ایستادند و کاری نکردند نیز به یاد خواهد آورد.
سکوت دیگر گزینهای نیست.
کمپین آزادی زندانیان سیاسی در ایران (CFPPI)
ژانویه ۲۰۲۵