به آیندگان بگویید: بسیاری از همان کسانی که خود در دههء شصت سرکوب رژیم اسلامی را تجربه کرده و ناچار به ترک ایران شدهاند، همانها که سال ها در حرف و شعار خواهان سرنگونی رژیم اسلامی بودند، امروز، در این حساسترین لحظات تاریخ معاصر ایران که پایان رژیم اسلامی از هر زمان نزدیکتر است، در عمل در کنار این حکومت خونخوار قرار گرفتهاند و مردمی را که تمام تلاش شان را برای براندازی مسالمتآمیز این حکومت کردند اما تنها کشته دادند، مسخره و تقبیح میکنند و عامل وقوع جنگ میخوانند.
این ها که در میان شان بسیارانی هستند که قدرت تحلیل دارند، از فرط ایدئولوژیزدگی و هراس از اینکه آلترناتیو نامطلوب شان پس از رژیم اسلامی به قدرت برسد، ترجیح میدهند این حکومت آدمکش حفظ شود.
سال ها پیش گفتم و نوشتم که حکومت اسلامی تنها با حکومتهای توتالیتر مانند فاشیسم هیتلری و شوروی استالینی قابل مقایسه است که اولی با جنگ رفت و دومی فروپاشید. حکومت اسلامی نه تنها فرو نپاشید، بلکه در گسترش دستگاه سرکوب و کشتار در ایران و در منطقه روز بروز قویتر عمل کرد.
همین هایی که تاب دیدن پرچم شیر و خورشید را ندارند و از واژه “هویت ملی” حال شان بد می شود، امروز با ادعای “میهندوستی” که بیشتر از هویت “ضدامپریالیستی” شان نشات گرفته (انگار هنوز در دوران جنگ سرد زندگی میکنند) تا از مهر به وطن، در مقابل مردم و در کنار حکومت ایستادهاند.
آنها در تمام این چند دهه در تبعید حتی در صفوف خودشان موفق به ایجاد همبستگی نشدند و در هر حرکت جمعی، آنجا که اتوریتهی خود را در خطر دیدند باعث پراکندگی شدند.
متاسفم که شاهد روزهایی هستم که تشخیص وابستگان رژیم اسلامی از آنها اینقدر سخت شده است.
رژیم اسلامی مقصر اصلی ایجاد جنگیست که پایان اش را رقم خواهد زد. مردم ایران این بار در هیچ دامی برای نجات آن و تداوم سرکوب نخواهند افتاد.
شاید دلیل اینکه بسیاری از این مردم رو به سوی آلترناتیو نامطلوب اینان کردهاند، همین خویشاوندی تاریخیشان با این حکومت باشد.