شبکه فاکسنیوز گزارش داد تحلیلگران غیبت مجتبی خامنهای، رهبر سوم جمهوری اسلامی، از انظار عمومی را یادآور سالهای پایانی زندگی اسامه بنلادن، رهبر پیشین القاعده، میدانند.
عمر محمد، کارشناس مبارزه با تروریسم، در مصاحبه با فاکسنیوز گفت: «برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، ایالات متحده همان کاری را با تهران انجام داده که طی دو دهه با القاعده و داعش انجام میداد.»
او افزود: «آمریکا رهبر [جمهوری اسلامی] را به همان نوع پنهانکاری عملیاتی سوق داده است که بنلادن به مدت ۱۰ سال زندگی در ایبتآباد [پاکستان] در پیش گرفته بود.»
به گفته محمد، مجتبی خامنهای و بنلادن موقعیت خود را «به پشتوانه عملیات آمریکا» به دست آوردند و هر دو به شکلی واحد و با «ناپدید شدن از عرصه عمومی» به آن واکنش نشان دادند.
محمد بهعنوان کارشناس با «ابتکار پژوهش یهودستیزی» در «برنامه افراطگرایی» دانشگاه جورج واشینگتن همکاری میکند.
مجتبی خامنهای از زمان انتصاب بهعنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی، در هیچ مراسم یا مکانی عمومی حاضر نشده و هیچ پیام صوتی یا تصویریای منتشر نکرده است.
پیامهای منتسب به مجتبی خامنهای تنها بهصورت مکتوب منتشر میشوند. در این بازه زمانی، برخی رسانهها و حامیان جمهوری اسلامی بارها تصاویر و ویدیوهایی از او را که با هوش مصنوعی ساخته شدهاند، به اشتراک گذاشتهاند.
«رهبر نادیده» و تکرار الگوی زیست مخفیانه بنلادن
بنلادن، بنیانگذار القاعده و عامل اصلی حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، پس از حمله ایالات متحده به افغانستان، نزدیک به یک دهه از دید نیروهای آمریکایی پنهان ماند.
بنلادن در این مدت در یک مجتمع امنیتی در شهر ایبتآباد پاکستان زندگی میکرد. او برای جلوگیری از ردیابی بهوسیله سرویسهای اطلاعاتی غرب، هرگونه ارتباط دیجیتال خود را قطع کرده بود و تنها از طریق شبکهای از پیکهای مورد اعتماد، با دنیای خارج ارتباط برقرار میکرد.
در نهایت، سازمانهای اطلاعاتی ایالات متحده با شناسایی و تعقیب یکی از این پیکها، مخفیگاه رهبر القاعده را کشف کردند. عملیاتی که سرانجام در سال ۲۰۱۱ با یورش نیروهای ویژه آمریکایی به کشته شدن بنلادن انجامید.
به گزارش فاکسنیوز، نکته کلیدی در پرونده بنلادن، زیست مخفیانه او در نزدیکی مهمترین آکادمی نظامی پاکستان است؛ جایی که او «در مقابل چشم همگان»، اما پشت دیوارهای بتنی بلند و سیمهای خاردار پنهان شده بود.
محمد در ادامه مصاحبه با فاکسنیوز گفت بنلادن «از حدود سال ۲۰۰۷ دیگر ویدیوهای دارای تاریخ منتشر نمیکرد و ارتباطات خود را به پیامهای صوتی محدود کرده بود که بهصورت دستی منتقل میشدند».
او اضافه کرد: «بنلادن تا پایان عمرش در خفا ماند، چون میدانست لحظهای که آشکار شود، مرگش فرا میرسد. انگیزههای مجتبی نیز شرایطی مشابه را نشان میدهد. او بیرون نخواهد آمد.»
به گفته این تحلیلگر، تهران احتمالا از ماجرای بنلادن به این نتیجه رسیده که امنترین محل اختفا برای مجتبی خامنهای، نه غارهای دورافتاده، بلکه مجتمعهای حفاظتشده در مناطق نظامی است.
او افزود الگوی مشابه در ایران میتواند شامل پنهان شدن رهبر جدید جمهوری اسلامی در تاسیساتی مستحکم در زیر یا نزدیک مراکز سپاه پاسداران باشد.
پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده، پیشتر از جراحت چهره خامنهای و «بدشکل» شدن او در جریان جنگ اخیر خبر داد و گفت او همچون «موشی» به زیر زمین خزیده است.
در سوی دیگر، مقامهای جمهوری اسلامی گزارشها درباره وضعیت جسمانی وخیم مجتبی خامنهای را تکذیب کردهاند.
حسین کرمانپور، مدیر روابط عمومی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ۲۸ اردیبهشت اعلام کرد برای مجتبی خامنهای اتفاق خاصی رخ نداده و او تنها چند زخم سطحی برداشته است.
مجتبی خامنهای تاکنون بارها با ادبیاتی مشابه پدرش، از واشینگتن انتقاد کرده است.
او در پیامهای خود، ایالات متحده و اسرائیل را «شیاطین»، «دیوسیرتان» و «زورگویان» توصیف کرده و با تاکید بر تداوم رویارویی با آنها، از «آیندهای بدون آمریکا» در منطقه سخن گفته است.
محمد به فاکسنیوز گفت مجتبی خامنهای «رهبری مذهبی است که از مکانی نامعلوم، فراخوان جنگ مقدس علیه آمریکا و یهودیان را صادر میکند، زیرا دشمنانش علنا عهد بستهاند او را به محض رویت بکشند».
او رویکرد کنونی مجتبی خامنهای را «تقریبا نسخهای موبهمو از الگوی بنلادن» توصیف کرد.
محمد افزود حکومتی که «به مدت ۴۷ سال قدرت خود را از طریق یک رهبر واحد و آشکار در تریبون نماز جمعه به نمایش میگذاشت، دیگر نمیتواند چنین چهرهای را هر زمان که بخواهد ارائه کند» و این «یک نقطه عطف راهبردی» به شمار میرود.
این تحلیلگر ادامه داد: «رهبرانی که در حملات آمریکا کشته میشوند و جانشینانی که نمیتوانند چهره خود را نشان دهند؛ [در چنین شرایطی]، قدرت واقعی نه از سوی رهبر اسمی، بلکه به دست دستگاه امنیتی اعمال میشود.»
او با مقایسه وضعیت کنونی تهران و واشینگتن یادآور شد: «اکنون یک طرف از طریق رییسجمهورش، از عملیات در سه قاره خبر میدهد؛ در حالی که طرف دیگر، روی کاغذ بهوسیله فردی اداره میشود که حتی مردم کشورش نیز نمیدانند او کجاست یا در چه وضعیتی قرار دارد.»