دوران محمدرضاشاهی؛ نه «حکمرانی»، بلکه کشورداری و مدیریت کارآمد
رفاه برای مردم در سایه صلح و امنیت جهانی، مسیری بود که قطار پهلوی با سرعت میپیمود. محمدرضا شاه از آوردن هر امکان نوینی به مملکت دریغ نمیکرد. او همواره با کاستیهای ایران آشنا بود و در عین حال با نگاه تیزبین خود پیشرفتهای دنیا را نیز زیر نظر داشت.