– مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی گفته: «قوانین شتابزده و تصمیمات غیرکارشناسی مانند بازنشستگیهای زودهنگام، مزدهای غیرواقعی و قوانین نادرست سالهای گذشته، این صندوق را در معرض چالشهای مالی قرار داد.»
– رقم قابل توجه ۲۵ هزار میلیارد تومان که از سوی مصطفی سالاری به عنوان کسری ماهانه این سازمان برای پرداخت حقوق و مستمری بازنشستگان و مستمریبگیران مطرح شده فقط ناشی از «قوانین شتابزده و تصمیمات غیرکارشناسی مانند بازنشستگیهای زودهنگام، و مزدهای غیرواقعی» نیست.
– یکی از دلایل مهم این کسری انباشته شدن بدهی دولت به تأمین اجتماعی و واگذاری شرکتهای زیانده دولتی به این سازمان در ازای بدهی بوده است. رقم طلب سازمان تأمین اجتماعی از دولت به حدود ۱۰۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است.
– کسری بودجه سازمان تأمین اجتماعی در شرایطی به علت عدم تسویه بدهی دولت در حال افزایش است که در آنسو به علت افزایش سن جمعیت ایران و کاهش شمار شاغلان نسبت به بازنشستگان، میزان درآمدهای این سازمان از محل پرداخت بیمهی شاغلان نیز در حال کاهش است.
مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی از کسری ماهانه ۲۵ هزار میلیارد تومان برای پرداخت حقوق بازنشستگان و مستمریبگیران تحت پوشش این سازمان خبر داده است. رقم بدهی دولت به سازمان تأمین اجتماعی به حدود ۱۰۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده و دولت هیچ برنامه مشخصی برای پرداخت این بدهی ندارد!
مصطفی سالاری مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی، از کسری ماهانه ۲۵ هزار میلیارد تومان خبر داده است. او منابع ناکافی و کسری بودجه سازمان تأمین اجتماعی گفته: «در فروردین ۶۴ هزار میلیارد تومان منابع دریافت کردیم، در حالی که باید ۱۰۵ هزار میلیارد تومان میداشتیم. در اردیبهشت این رقم به ۷۰ هزار، در خرداد به ۶۸ هزار و در تیرماه به ۸۰ هزار رسید.»
مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی افزوده «در امرداد نیز حداکثر ۱۰۰ هزار میلیارد تومان وصول شد؛ در حالی که کف نیاز ۱۱۰ هزار میلیارد تومان است. بنابراین ماهانه حدود ۲۵ هزار میلیارد تومان کسری داریم.»
وی همچنین گفته «قوانین شتابزده و تصمیمات غیرکارشناسی مانند بازنشستگیهای زودهنگام، مزدهای غیرواقعی و قوانین نادرست سالهای گذشته، این صندوق را در معرض چالشهای مالی قرار داد.»
او بازنشستگی در سن ۳۵ سالگی را «معضل» دانسته و گفته «ایران تنها کشوری است که فرد میتواند با ۳۵ سال بازنشسته شود و «امروز ۵۲ درصد کسانی که بازنشسته میشوند، با عنوان مشاغل سخت و زیانآور بازنشسته میشوند؛ در حالی که در هیچ نقطه جهان چنین حجمی وجود ندارد.»
رقم قابل توجه ۲۵ هزار میلیارد تومان که از سوی مصطفی سالاری به عنوان کسری ماهانه این سازمان برای پرداخت حقوق و مستمری بازنشستگان و مستمریبگیران مطرح شده فقط ناشی از «قوانین شتابزده و تصمیمات غیرکارشناسی مانند بازنشستگیهای زودهنگام، و مزدهای غیرواقعی» نیست.
یکی از دلایل مهم این کسری انباشته شدن بدهی دولت به تأمین اجتماعی و واگذاری شرکتهای زیانده دولتی به این سازمان در ازای بدهی بوده است.
آمارها نشان میدهد رقم طلب سازمان تأمین اجتماعی از دولت به حدود ۱۰۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. از سوی دیگر مصطفی سالاری درباره تشدید بحران در پرداخت حقوق بازنشستگان و مستمریبگیران در سال آینده توضیح داده سال آینده این سازمان ۱۵۰۰ هزار میلیارد تومان هزینه دارد که از این میزان ۱۲۰۰ هزار میلیارد تومان از طریق وصول حق بیمههای پرداختی تأمین میشود. سود شرکتهای شستا و دیگر شرکتها نیز حدود ۵۰ هزار میلیارد تومان است و در نتیجه کسری سالانه به بیش از ۲۵۰ هزار میلیارد تومان میرسد.
یدالله فرجی فعال حقوق بازنشستگان در گفتگو با خبرگزاری «ایلنا» گفته «علت اینکه مدیران عامل سازمان و از جمله آقای سالاری نمیتوانند این کسری را و حتی سود سالانه این کسری را به نرخ بهره بانکی که همان ۲۵۰ هزار میلیارد تومان است از دولت بگیرند، این است که به هر حال همگی منصوب دستگاههای دولتی و مسئولان هستند. در واقع جایگاهی که مدیران عامل تأمین اجتماعی به عنوان مدیر صندوق دارند، متعلق به نمایندگان خود جامعه هدف یعنی کارگران و بازنشستگان باید باشد. مدیران دولتی قاعدتاً در نهایت به دولت پاسخگو خواهند بود و مجبور به پذیرش اوامر دولت هستند.»
این فعال حقوق بازنشستگان گفته «علاوه بر این، سخنی با آقای پزشکیان رئیس جمهور کشور داریم که با شعار عدالت محوری به این مقام رسیدند و امروز در نتیجه عملکرد یکساله ایشان به ویژه در مورد سازمان تأمین اجتماعی، شاهد آن هستیم که عدالت به هیچ وجه محقق نشده است.»
یدالله فرجی افزوده «ما کارگران بازنشسته، در طول خدمت و اشتغال، ۳۰ درصد از مزد و حقوق خود را قبل از دریافت به سازمان تأمین اجتماعی دادهایم تا بتوانیم آخرین سالهای عمر خود را با خیال راحت با حقوق بازنشستگی بگذرانیم. یک سوم حقوق افراد در طول سه دهه از عمر کاری، یکی از بزرگترین ثروتهای تجمیع شده کشور در طی سالیان دراز بوده و نابود کردن این ثروت به این آسانی میسر نبود. در واقع ما نیازی به روسای جمهور و دولتها برای حفظ این ثروت نداشتیم. کاش این ثروت را خودمان اندوخته میکردیم.»
این فعال کارگری همچنین گفته «تا کنون تأمین اجتماعی ریالی از دولت بابت بدهی گذشته دریافت نکرده است و هرچه گرفتیم به زحمت بدهیهای جاری دولت به این سازمان را پوشش میدهد. این در حالیست که دولت در این چند دهه یک تریلیون تومان پول از صندوق تأمین اجتماعی گرفته تا تعهدات دیگر خود را پوشش دهد و رؤسای جمهور جملگی، بدهکار همه شاغلان و بازنشستگان هستند. این در حالیست که از منظر رهبری و طبق ابلاغیه ایشان، همه اموال ما مصداق حقالناس است. رئیس جمهور باید تلاش کند که این حق الناس به صاحبانش برگردد، نه اینکه مدام از ناتوانی در حلِ ناترازیهای انرژی و برق و آب و صندوقها گلایه کند. وظیفه رئیس جمهور دقیقاً مدیریت همین مشکلات است.»
این فعال حقوق بازنشستگان تاکید کرده که «آقای سالاری به عنوان مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی میگویند که در این چهار ماه رفاهیات کارکنان خود سازمان تأمین اجتماعی را نپرداختند. این درحالی است که ما بازنشستگان کارفرمای این سازمان هستیم. سازمان به کارکنان خود چه رفاهیاتی پرداخت میکند که ما از آن مطلع نیستیم؟ مگر باید بین کارکنان و بازنشستگان همکار و غیر همکار، تبعیض وجود داشته باشد؟ هر مزایای غیرنقدی به جز حقوق، چطور باید به شاغلان و بازنشستگان خود سازمان تامین اجتماعی برسد؟ ما از ایشان میخواهیم هر مزایا و رفاهیاتی که به کارکنان سازمان تأمین اجتماعی و بازنشستگان آن پرداخت میشود، به بازنشستگان تأمین اجتماعی نیز بپردازند زیرا این رفاهیات و مزایا از محل بودجه سازمان تأمین اجتماعی که حق الناس است پرداخت میشود.»
قابل توجه اینکه طی سالهای گذشته دولتهای مختلف جمهوری اسلامی بخشی از شرکتهای دولتی را در ازای بدهی به سازمان تأمین اجتماعی واگذار کردند اما این شرکتها غالبا شرکتهایی زیانده و در معرض ورشکستگی بودند که نه تنها درآمدی برای سازمان تأمین اجتماعی نداشتند بلکه به مشکلی روی مشکلات انباشته این سازمان تبدیل شدند!
کسری بودجه سازمان تأمین اجتماعی در شرایطی به علت عدم تسویه بدهی دولت در حال افزایش است که در آنسو به علت افزایش سن جمعیت ایران و کاهش شمار شاغلان نسبت به بازنشستگان، میزان درآمدهای این سازمان از محل پرداخت بیمهی شاغلان نیز در حال کاهش است.
این موضوع نشان میدهد سازمان تأمین اجتماعی و دیگر صندوقهای بازنشستگی در ایران طی سالهای آینده با بحران شدید کسری منابع روبرو خواهند شد. تنها راه نجات صندوقها از ورشکستگی نیز تأمین منابعی برای سرمایهگذاری صندوقها و کسب درآمدهایی برای جبران کسری بودجه است.