مردم ایران طی چهار هفته گذشته در مبارزهای برای آزادی میهن و هممیهن از چنگال جمهوریِ برآمده از انقلاب ۵۷، بزرگترین اعتراضات ضدحکومتی در عمر جمهوری اسلامی را با حضوری میلیونی در خیابانهای سراسر کشور رقم زدند. رژیم با قتلعامی بیسابقه، رکوردار بزرگترین کشتار حکومتی شهروندان معترض در قرن بیستویک شد. قطع سراسری اینترنت بهعنوان ابزار سرکوب ادامه دارد اما خبرها از قلب ایران بیانگر جاری بودن سوگ و خشمی ملی در رگهای جامعه است که همچنان اراده مبارزه را تقویت میکند. رژیم در ادامه کشتار مسلحانه، با تشدید فشارهای قضایی و امنیتی بهدنبال تداوم سرکوبها و «پاکسازی» شهروندان مخالف است.
تظاهرات ایرانیان تورنتو در حمایت از خیزش ملی با بیش از ۱۱۰ هزار شرکتکننده، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۶، ۲۷ دی ۱۴۰۴
در آنسوی مرزهای ایران، صدها هزار ایرانی ساکن کشورهای مختلف نیز با برگزاری تظاهرات، تجمع و تحصن و همچنین نوشتن نامه به سیاستمداران و راهاندازی کارزارهای مختلف تلاش کردهاند صدای خاموش شده هموطنان درون کشور را به گوش جهانیان و بهویژه دولتها و نهادهای حقوقبشری برسانند. در روزهای گذشته جهان شاهد تظاهرات همزمان دیاسپورای ایرانی از شرق آسیا تا غرب قاره آمریکا بود. جمعیت بالای صد هزار نفره شرکتکنندگان در تظاهرات برخی شهرها از جمله در کانادا و آلمان نیز رکوردهایی جدید را در اعتراضات جوامع مهاجر ثبت کرد. اگر چه بسیاری با اهداف خاص یا در اشتباهاتی تحلیلی ملت ایران را از هم گسسته و جامعه ایرانیان مهاجر را متهم به «هموطنگریزی» میکنند اما ایرانیان تصویر زیبایی از شکوه همبستگی ملی را به نمایش گذاشتند.
در این صحنهی تاریخساز که یکسو ملت ایران است و سوی دیگر رژیم تا دندان مسلحی که خون هزاران جانباخته بر کارنامه سیاه آن دَلَمه بسته است، نقش و عملکرد نیروهای اپوزیسیون نیز سرنوشتساز است. اپوزیسیون، از راست تا چپ، باید ببیند چه پتانسیلهایی برای مبارزه با جمهوری اسلامی و حمایت از مردم ایران دارد که همچنان بهروز و فعال نشده که میتواند نقش تعیینکننده در معادلهای که یک سویش مردم و سوی دیگرش جمهوری اسلامی هستند ایفا کند. جریانات اپوزیسیون باید بررسی کنند چطور میتوانند در این روزهای حساس و فرصت ایجاد شدهی تاریخی -و شاید تکرار نشدنی- بهدور از رقابتهای بینجناحی و میانجریانی، مسئولانه، همه داشتهها و توان بالفعل نشده خود را بهکار گیرند تا به عنصری در جهت پیشبرد مبارزه آزادیخوانه مردم ایران با جمهوری اسلامی، که در میدانی نبردی نابرابر در جریان است، تبدیل شوند.
روشنک آسترکی
کیهان لندن