نشریه آمریکایی فوربس در مقالهای بهقلم ایلان برمن میگوید حکومت ایران در شرایطی که اقتصاد کشور با سقوط و بحران عمیق روبهرو بوده، در سالهای اخیر میلیاردها دلار در زیرساختهای اینترنت داخلی سرمایهگذاری کرده است.
این گزارش میگوید که این سرمایهگذاریها نشاندهندهٔ درک روشن مقامات تهران از این واقعیت است که ارتباطات، شریان حیاتی مخالفان داخلی بهشمار میرود، بنابراین کنترل آن «تقریباً به هر قیمتی میارزد».
در بخشی از این گزارش آمده است که حکومت ایران از زمان اعتراضهای جنبش سبز در سال ۱۳۸۸ بهتدریج معماری پیچیدهای از سانسور و کنترل اطلاعات ایجاد کرده و این ساختار در سالهای اخیر با کمک فناوری شرکتهای چینی مانند هواوی و ZTE توسعه بیشتری یافته است.
فوربس تأکید میکند قطع اینترنت همچنین امکان سرکوب گسترده معترضان را در سایه خاموشی خبری فراهم کرده و در حالی که آمار دقیق در دست نیست، «گزارشهای معتبر از احتمال کشته شدن دهها هزار نفر به دست نیروهای امنیتی حکایت دارد».
این گزارش به تلاش دولتهای غربی برای دور زدن این محاصره اطلاعاتی، از جمله از طریق سامانه ماهوارهای استارلینک، اشاره میکند، اما میافزاید که اخلال پیشرفته و از دست رفتن گستردهٔ دادهها، کارایی این شبکه را نیز در ایران بهشدت محدود کرده است؛ اخلالی که «به اعتقاد کارشناسان، با توجه به توان محدود فنی ایران، احتمالاً با فناوری خارجی و بهویژه چین انجام شده است».
این گزارش همچنین با استناد به تحلیل مؤسسه چتمهاوس مینویسد که تهران بهسوی راهبردی موسوم به «انزوای مطلق دیجیتال» حرکت میکند؛ راهبردی که در آن تنها افراد دارای مجوزهای امنیتی به اینترنت جهانی دسترسی خواهند داشت و «شبکه ملی اطلاعات» به ستون فقرات این کنترل همهجانبه بدل میشود.
ایلان برمن در این گزارش میگوید «خاموشی اینترنت امروز در ایران آشکارترین جلوهٔ یک مسابقه تسلیحاتی شتابان در حوزه اطلاعات است. حکومت رادیکال ایران در حال شتاب گرفتن برای تحکیم کنترل دیجیتال بر جمعیت تحت سلطه خود است. اگر در این کار موفق شود، معترضان شجاع ایران خود را واقعاً از جهان خارج جداافتاده خواهند یافت. و این در واقع دقیقاً همان چیزی است که آیتاللهها روی آن حساب کردهاند.»
حکومت ایران اینترنت و راههای ارتباطی با کشور را از شامگاه ۱۸ دی بهطور کامل قطع کرد و پس از ۱۹ روز قطع کامل، در حال حاضر مواردی از اتصالهای لحظهای و ناپایدار گزارش میشود.
ایلان برمن، نویسندهٔ این گزارش در فوربس، نایبرئیس «انجمن سیاست خارجی آمریکایی» و از اعضای هیئت مدیره ناظر بر رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی است.