دربارهء طرح نظامی و امنیتی در دوران گذار, شبنم پناهی

By | اسفند ۲۵, ۱۴۰۴

درود به مردم شریف ایران، من شبنم پناهی هستم یکی از نویسندگان طرح نظامی و امنیتی در پروژهء شکوفایی ایران. به عنوان یک متخصص سابق در حوزهء اطلاعاتی و امنیتی ایالات متحده آمریکا و کارشناس امنیت و تداوم کسب و کار، سال ها در زمینهء «مدیریت ریسک ثبات سازمانی و امنیت ملی» فعالیت داشته ام.

امروز می‌خواهم با شما دربارهء موضوعی صحبت کنم که برای آیندهء ایران حیاتی است و آن هم امنیت ایران در روزهای پس از پایان رژیم اسلامی است. ایران وارد یک «مرحله گذار» خواهد شد. سئوال این نیست که «آیا تغییر رخ خواهد داد؟»، بلکه این است که «چگونه از این مرحله با کمترین هزینه عبور کنیم؟»

هدف این طرح در ۱۸۰ روز نخست روشن هست: جلوگیری از خلاء قدرت، حفظ نظم عمومی و بازسازی ساختار امنیتی کشور نه بر پایهء انتقام، بلکه بر پایه اصول حرفه‌ای و ملی.

ما از دو تجربهء تاریخی درس گرفته ایم: انقلاب ۵۷ در ایران و فروپاشی ساختارهای امنیتی در عراق پس از 2003.

نابودی کامل نهادهای موجود راه حل نیست. چنین اقدامی فقط هرج و مرج، ناامنی و بی‌ثباتی ایجاد می‌کند. در عوض، مسیر ما اصلاح هوشمندانه و بازادغام نیروهای حرفه‌ای است.

در همان هفته‌های اول یک «فرماندهی موقت امنیت ملی» تشکیل خواهد شد، متشکل از افسران حرفه‌ای غیرایدئولوژیک و پاسخگو به دولت انتقالی. وظیفهء این فرماندهی حفظ انسجام داخلی، کنترل مرزها، مدیریت تهدیدهای امنیتی و جلوگیری از بی‌ثباتی خواهد بود.

همزمان، فرایند راستی آزمایی نیروهای نظامی امنیتی آغاز می‌شود. البته نه بر اساس هویت سازمانی بلکه بر اساس عملکرد فردی. افرادی که در سرکوب مردم نقش نداشتند و صلاحیت حرفه‌ای دارند می‌توانند پس از بازآموزی در ساختار جدید خدمت کنند. اما نهادهای که ذاتا ایدئولوژیک و ابزار سرکوب بودند، مثل بسیج، سپاه و ساختارهای اطلاعاتی امنیتی، منحل خواهد شد.

برای جلوگیری از نفوذ یا خرابکاری هم سازگارهای چند لایهء امنیتی طراحی شده. از جمله راستی آزمایی بیومتریک، ثبت دقیق سوابق و قطع دسترسی فوری افراد مشکوک به سیستم های فرماندهی و اطلاعاتی.

در حوزهء نیروی پلیس هم هدف این است که این نیروها از حالت امنیتی و نظامی به یک نهاد مدنی و حقوق محور تبدیل بشوند. نهادی که در خدمت مردم باشد و نه در تقابل با آنها.

در زمینهء اطلاعاتی نیز ساختار ملی شفاف و حرفه‌ای ایجاد می‌شود که جایگزین سیستم های مخفی به موازی کنونی باشند. مأموریت آنها حفظ امنیت داخلی، مقابله با جاسوسی و مقابله با تهدیدهای سایبری خواهد بود. این ساختار جدید با همکاری متخصصان ایرانی در داخل و خارج کشور و بر پایهء استانداردهای جهانی طراحی شده.

پیام این برنامه روشن است، این مسیر مسیر بازسازی است و نه انتقام. ما دنبال پاکسازی کور نیستیم، بلکه به دنبال مسالمت، عقلانیت و پایداری هستیم. امنیت آیندهء ایران باید بر پایهء ارادهء مردم، قانون اساسی دمکراتیک، و وفاداری به ملت شکل بگیرد، نه براساس ایدئولوژی و نه وابستگی سیاسی.

هدف نهایی داشتن یک نیروی نظامی و امنیتی حرفه‌ای، ملی و وفادار به مردم ایران است. ارتشی که حافظ ملت باشد و نه ابزار قدرت. ایران می‌تواند این گذار را با ثبات با نظم و با امید طی بکند.

پاینده ایران.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *