آقای پزشکیان! کورسویی از امید و موجی از ترس از شکست در ویدیوی ضبط شده شما مشاهده کردم. مختصر مینویسم. یک هفته است که ایران ما آماج حملاتی است که گر نیک بنگریم نتیجه ۴۷ سال حکمرانی بد جمهوری اسلامی است.
اکنون که یکی از مسببان اصلی این حکمرانی بد از میان رفته و ظاهرا به شما اندک اختیاراتی رسیده است، اگر دست شما هنوز زیر ساطور سرداران فاسد و وابسته به روسیه و اسرائیل سپاه نیست، از این فرصت تاریخی استفاده کنید و تسلیم مردم ایران شوید.
تنها در این صورت است که از تسلیم شدن در برابر بیگانه یا ویران کردن کامل کشور جلوگیری خواهید کرد. اگر آن روز که به مذاکرات فکاهی با آمریکا تن داده شد، باب مذاکره را با مردم ایران و نمایندگان آنان از همه جناحها و گرایشهای سیاسی، از پادشاهیخواه و مشروطه خواه تا جمهوری خواه و فدرالطلب و گذار طلب باز میکردید، شاید به ایران ما تجاوز نمیشد.
اکنون تا دیرتر نشده و ایرانیان را بیش از این به جان هم نینداختهاند، از اندک اختیارات خود استفاده کنید و خود رهبر دوره گذار شوید.
اعلام ترک مخاصمه کنید. جمهوری اسلامی و سپاه فاسد آن را منحل اعلام کرده، اختیارات نظامی را به ارتشی ملی و بیطرف واگذار کنید. در زندانها را باز کرده و مقدمات برگزاری یک رفراندوم و تشکیل مجلس موسسانی که نماینده همه ایرانیان باشد فراهم سازید.
همه ایرانیان در سراسر جهان را دعوت کنید تا به ایران بازگردند و سرنوشت خود را خود تعیین کنند.
نگاه به ظاهر ایرانیان خارج از کشور نکنید که میرقصند. این رقص شبیه همان رقصی است که مادران داغدار بر سر مزار جگرگوشههای خود کردند.
رقص بر مزار عزیزانی که شما متوهمانه کشتار آنان را منکر شدید. رقصی برخاسته از آه مادران و پدرانی که نهایتا دامان مسببان آن را گرفت.
امروز رقص ایرانیان خارج از کشور رقصی برخاسته از درد زخمی است که بر پیکر جگر گوشه خود ایران احساس میکنند.
اگر چنین کنید آنهایی که براستی دلشان برای ایران میتپد نه منافع قدرتهای خارجی، به سمت ایران خواهند آمد. کمی تاریخ بخوانید.
از انور سادات بیاموزید که چگونه شجاعانه مصر را از ورطه نابودی نجات داد. شجاعت کله شقی نیست. شجاعت روبرو شدن با واقعیت و پذیرش شکست و اشتباهات بدون لکنت است.