انحلال رژیم اسلامی مشتمل بر چند مرحله است:
1. افشاگری و ارائه دلایل متقن که این حکومت فاقد کفایت و صلاحیت برای اداره کشور بوده و شرایط آن به گونه ای است که اصلاح پذیر نیست و لاجرم باید ساقط شود،
2. مرحله دوم، ارائه چشم اندازی از آینده و آنچه پس از سقوط جمهوری اسلامی انجام خواهد شد و نوید شرایط بهتری برای زندگی شهروندان و کشور،
3. و در نهایت، توضیح نحوهء گذار از جمهوری اسلامی با صرف کمترین هزینه برای مردم و کشور. 
شاهزاده رضا پهلوی، سال ها ست که – با ارائهء دلایل، شواهد، و مدارک متعدد – موضوع ضرورت گذار از رژیم اسلامی را توضیح دادند و، در گام بعدی، با کمک تعدادی از ایرانیان متخصص، “دفترچه مدیریت دوران اضطرار” را تدوین و برای اظهار نظر ایرانیان منتشر کردند و گفتند که هر کس می تواند نقد خود بر این دفترچه را بصورت نوشتاری، گفتاری، و دیداری به دفتر ایشان ارسال کند تا با جمع بندی همه نظرات و با عقل جمعی به بهترین صورت بندی دوران گذار رسید. و برای آخرین مرحله، پیشنهاد ایشان، همگرائی کلیهء گروه ها و نیروهای ملی معتقد به سه اصل: تمامیت ارضی ایران، حکومت سکولار دمکراسی، و تساوی حقوق کلیهء شهروندان ایران، بمنظور تشویق و ترغیب مردم به حضور در خیابان ها و اعتراضات ملیونی، که در نهایت رژیم اسلامی وادار به تسلیم در برابر خواست ملت شود.
حال و پس از طی مراحل بالا، عده ای از مخالفان رژیم اسلامی نه تنها در این راه با ایشان همراه نشده اند، بلکه به مخالفت پرداخته اند.
چرا؟ این یادداشت می کوشد تا طیف های متفاوت این جمع را طبقه بندی و به خواننده ارائه کند:
1. دست اندر کاران نظام شاهنشاهی: این گروه معتقدند، شاهزاده انقلاب 57 را به رسمیت شاخته، و این به معنی، عملکرد اشتباه این افراد در مشاغل شان در دورهء شاه فقید است.
2. خود بزرگ بینان: عده ای در ارزیابی از جایگاه خود در میان مردم ایران، دچار خطای محاسباتی بوده و فکر می کنند، می توانند در موضع رقابت با شاهزاده هم وزن او باشند.
3. ماموران جمهوری اسلامی: این گروه ماموریت دارند تا از همگرائی مخالفان جلوگیری کرده و به هر روشی شده از تجمیع آنان ممانعت بعمل آورند.
4. گروه های ایدوئولوژیک: کمونیست ها معتقدند که دفترچه شرایط اضطرار، یک حکومت سرمایه داری را ترسیم می کند که با مرام آنها در تضاد است.
5. نگران ها از آینده: عده ای که برای خودشان شأن و منزلتی در نزد ایرانیان قائلند، نگران هستند که اگر از شاهزاده حمایت کنند و بعدا که ایشان به قدرت رسیدند، راه دیکتاتوری را پیش بگیرد، آنها پاسخی به مخاطبان خود نخواهند داشت.
6. زندانیان سیاسی و بازماندگان آنها: عده ای از زندانیان سیاسی زمان شاه فقید و یا فرزندان آنها، صاحب خاطرات بدی از گذشته هستند، و نمی توانند خانواده پهلوی را حتی اگر هیچ نقشی در اداره کشور نداشته است را ببخشند.
7. تجزیه طلبان: یکی از شروط شاهزاده حفظ تمامیت ارضی ایران است، که نمی تواند مورد پذیرش تجزیه طلبان باشد و لذا در موضع مخالفت هستند.
8. مخالفان داخل کشور: بخش بزرگی از مخالفان داخل کشور نگرانند که در صورت حمایت از شاهزاده، مورد آزار و اذیت جمهوری اسلامی قرار بگیرند.
بهرحال، من در بررسی های خود به هشت گروه بالا که با شاهزاده مخالفت می کنند و نیز دلایل مخالفت آنها رسیده ام، شاید گروه هائی دیگری هم باشند که به فکر من نرسیده اند.