این همان حکومتیست که رئیسجمهورش جلوی دوربین، با ژستی دروغین از «گفتوگو با اپوزیسیون» دم میزند و وزیر ارشادش خواب بازگشت هنرمندان تبعیدی را میبیند. آیا قرار است آنها هم به محض ورود به کشور، با یورش مسلحانه از سوی آدمربایان حکومتی «استقبال» شوند؟ یا لابد اول باید قسم بخورند که دیگر چیزی نسازند، چیزی نگویند، چیزی احساس نکنند
این لحظه، لحظهٔ آزمون ماست. اگر امروز سکوت کنیم، فردا نوبت به تکتک سینماگران ایرانی ، حتی آنهایی که با مجوز فیلم میسازند خواهد رسید.