– افزایش روزانه هزینه مواد خوراکی و دیگر هزینههای جاری در کنار اجارهبهای مسکن، نه تنها زندگی خانوادگی بلکه زندگی مجردی را نیز در تهران به شدت دشوار کرده است.
– در حوالی چهارراه «ولیعصر» (پهلوی) تهران با ۳۰۰ میلیون تومان ودیعه میتوان یک واحد ۵۰ متری یکخوابه را با ماهی ۲۲ میلیون تومان اجاره کرد!
– در منطقه ۱۸ که به عنوان ارزانترین منطقه تهران شناخته میشود و یافتآباد و شادآباد از محلههای معروف آن هستند میتوان با پرداخت ۳۷۰ میلیون تومان ودیعه و ماهیانه حداقل ۳ میلیون تومان، یک واحد ۴۵ متری یکخوابه تهیه کرد.
– یک فرد مجرد ساکن تهران باید حداقل ۳۰ میلیون تومان ماهانه درآمد داشته باشد تا حداقلهای زندگی برایش فراهم شود. این رقم شامل هزینههایی مانند پوشاک، کفش، درمان و یا هزینههای فرهنگی مانند سینما و کتاب نیست!
– رقم حداقل دستمزد در سال جاری و با احتساب دریافت همه مزایای شغلی برای یک فرد مجرد به ۱۵ میلیون تومان هم نمیرسد!
– بسیاری از شاغلان در بخش خصوصی مانند منشیها و همچنین کارمندان شرکتهای خصوصی یا روزنامهنگاران نیز بر مبنای رقم حداقل دستمزد حقوق دریافت میکنند.
افزایش تورم در کنار دستمزد ناچیز در ایران سبب شده حتی تأمین خرج یک زندگی مجردی نیز به سختی امکانپذیر باشد. گزارشهای میدانی نشان میدهد که خرج یک زندگی مجردی در جنوب تهران به دو برابر مبلغ حداقل دستمزد نیاز دارد.
وبسایت «فرارو» در گزارشی هزینههای زندگی مجردی در شهر تهران را زیر ذرهبین برده است. این گزارش نشان میدهد زندگی مجردی در تهران اصلا ساده نیست.
بر اساس این گزارش، افزایش روزانه هزینه مواد خوراکی و دیگر هزینههای جاری در کنار اجارهبهای مسکن، نه تنها زندگی خانوادگی بلکه حتی زندگی مجردی را نیز در تهران به شدت دشوار کرده است.
در این گزارش آمده «تنها کافیست سبد خرید خوراک ماهانه خود را جداگانه حساب کنید تا بخشی از ارقام سنگینی را که هر ماه با آن روبرو میشوید، به چشم ببینید. این مرحله اما تنها بخشی از ماجراست؛ پیش از آنکه به قیمت خوراکیها برسیم، هزینه سقفی که بالای سر دارید مهمترین بخش مخارج را تشکیل میدهد.»
اجاره مسکن یکی از مهمترین دغدغه ساکنان در کلانشهرهای ایران است. اگرچه آمارهای حکومتی تورم بازار مسکن را حدود ۳۵ درصد عنوان میکنند اما گزارشهای میدانی حاکی از افزایش ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی قیمت خانههای اجارهای طی یک سال است.
در گزارش وبسایت «فرارو» هم هزینه اجارهخانه به عنوان یکی از محوریترین هزینههای زندگی مورد اشاره قرار گرفته است. بر اساس این گزارش، فرد مجردی که حداقل بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان بودجه ودیعه مسکن داشته باشد، اگر مرکز پایتخت را برای سکونت انتخاب کند میتواند یک واحد سوئیت یا آپارتمان یکخوابه را در یک ساختمانی بدون آسانسور و پارکینگ پیدا کند؛ خانهای که ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان ودیعه و حداقل ۵ میلیون تومان اجاره ماهانه دارد.
این گزارش افزوده حوالی چهارراه «ولیعصر» (پهلوی) تهران نیز با ۳۰۰ میلیون تومان ودیعه میتوان یک واحد ۵۰ متری یکخوابه را با ماهی ۲۲ میلیون تومان اجاره کرد.
در این گزارش آمده در محلههای جنوبیتر تهران میتوان خانهای ارزانتر پیدا کرد. برای نمونه در منطقه ۱۸ که به عنوان ارزانترین منطقه تهران شناخته میشود و یافتآباد و شادآباد از محلههای معروف آن هستند میتوان با پرداخت ۳۷۰ میلیون تومان ودیعه و ماهیانه حداقل ۳ میلیون تومان، یک واحد ۴۵ متری یکخوابه تهیه کرد.
این هزینهها تنها شامل اجاره خانه هستند آنهم با فرض اینکه فرد مجرد حدود ۴۰۰ میلیون تومان برای پرداخت ودیعه در سال جاری داشته باشد و البته باید بداند که در سال آینده نیز دستکم ۱۰۰ میلیون تومان باید بر رقم ودیعه اضافه کند!
با فرض اینکه فرد مجرد وسایل زندگی را دارد و نیاز به خرید آنها نیست، اما باز هم تأمین هزینههای جاری از خوراک و حمل و نقل تا هزینه درمان و قبوض، هزینهای قابل توجه در ماه است.
وبسایت «فرارو» بر مبنای آمارهای مرکز آمار نوشته متوسط قیمت هر یک کیلوگرم برنج ایرانی در تیرماه ۱۴۰۴ برابر با ۲۸۰ هزار تومان و برای برنج خارجی به کیلویی ۹۳ هزار تومان میرسد. اگر حتی سه بسته ماکارونی ۵۰۰ گرمی که تقریبا ۲۸ هزار تومان قیمت دارد (سه بسته مساوی ۸۴ هزار تومان) را بعلاوه یک کنسرو تن ماهی ۹۸ هزار تومانی به سبد خرید خود اضافه کند، شاید کفاف یک ماه زندگی مجردی را بدهد. بطری ۹۰۰ گرمی روغن مایع نیز در محدوده قیمت ۸۷ هزار تومان به فروش میرسد.
با فرض اینکه هنوز گوشت قرمز از وعدههای غذایی این شخص حذف نشده باشد، برای تهیه هر کیلوگرم گوشت گوسفندی بطور متوسط ۸۷۲ هزار تومان و برای هر یک کیلو گوشت گاو یا گوساله باید ۶۵۰ هزار تومان پرداخت کند. مرغ ماشینی را هم میتوان کیلویی ۱۱۳ هزار تومان تهیه کرد.
بخش دیگری از این گزارش به هزینههای حمل و نقل اشاره کرده و نوشته هر مرتبه رفت و برگشت با مترو حدود ۱۲ هزار تومان هزینه دارد. با احتساب ۳۰ روز استفاده از مترو، هزینه حمل و نقل ماهیانه این فرد ۳۶۰ هزار تومان خواهد بود. اگر ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان هم برای تهیه شارژ سیمکارت و بسته اینترنت صرف کند، این رقم بعلاوه قبض آب، برق و گاز از ۵۰۰ هزار تومان در ماه هم فراتر خواهد رفت.
این گزارش به قیمت دیگر اقلام خوراکی ضروری نیز پرداخته و نوشته یک نفر در طول ۳۰ روز احتمالا از دو قالب پنیر ۵۰۰ گرمی که بطور متوسط ۹۷ هزار تومان قیمت دارد (دو قالب ۱۹۴ هزار تومان) استفاده خواهد کرد. این فرد اگر دو بطری هم شیر پاستوریزه به خریدهای خود اضافه کند با مبلغی معادل ۵۰ هزار تومان به ازای هر یک لیتر روبرو میشود. قیمت یک قالب کره حیوانی ۱۰۰ گرمی هم حدود ۶۳ هزار تومان است.
هنوز تا پایان لیست خرید یک ماهه چند قلم باقی مانده؛ یک کیلو قند و شکر بطور متوسط با قیمت ۸۶ و ۶۵ هزار تومان در بازار فروخته میشود. بسته ۵۰۰ گرمی چای خارجی نیز با برچسب قیمت نزدیک به ۵۰۰ هزار تومان در قفسهها خودنمایی میکند.
اگر یک کیلوگرم رب گوجه فرنگی ۱۰۴ هزار تومانی برای یک ماه کافی باشد، تهیه انواع حبوبات نیز بطور میانگین برای نخود ۱۷۷ هزار تومان، لوبیا چیتی ۳۹۳ هزار تومان، لوبیا قرمز ۲۴۲ هزار تومان، عدس ۱۸۰ هزار تومان و برای لپه ۲۱۴ هزار تومان میشود.
بنابراین، هزینه زندگی مجردی در تهران با یک حساب سرانگشتی خیلی بیش از مبلغ حداقل دستمزد در سال جاری است. بر اساس محاسبات «فرارو» یک فرد مجرد ساکن تهران باید حداقل ۳۰ میلیون تومان ماهانه درآمد داشته باشد تا حداقلهای زندگی برایش فراهم شود. این رقم شامل هزینههایی مانند پوشاک، کفش، درمان و یا هزینههای فرهنگی مانند سینما و کتاب نیست!
در حالی زندگی مجردی با در نظر گرفتن ضروریترین هزینههای زندگی ۳۰ میلیون تومان بودجه نیاز دارد که رقم حداقل دستمزد در سال جاری و با احتساب دریافت همه مزایای شغلی برای یک فرد مجرد به ۱۵ میلیون تومان هم نمیرسد!
از سوی دیگر فقط کارگران نیستند که مبنای دستمزد آنها رقم حداقل دستمزد است. بسیاری از شاغلان در بخش خصوصی مانند منشیها و همچنین کارمندان شرکتهای خصوصی یا روزنامهنگاران نیز بر مبنای حداقل دستمزد حقوق میگیرند که اینهمه نشان میدهد شمار زیادی از شاغلان حتی اگر در مشاغل کارمندی مشغول به کار هستند درآمدی در حدود رقم حداقل دستمزد دارند.
در چنین شرایطی مشخص است تورم فزاینده و هزینههای سرسامآور زندگی حتی برای افراد مجرد ساکن کلانشهرهای ایران هم زندگی را دشوار و آنها را در محرومیت و فقر قرار داده است. همچنین مشخص است که زندگی خانوادگی با توجه به هزینهها، خیلی سختتر و دشوارتر از زندگی مجردی است؛ حتی اگر زوج هر دو شاغل باشند!