در دی ۱۳۵۷ با خروج محمدرضا شاه پهلوی از ایران، نه فقط یک پادشاه کشور را ترک کرد، بلکه مرحلهای جدید در معادلات منطقهای و بینالمللی آغاز شد. آنچه پس از آن رخ داد، تنها تبعید یک شخص نبود. آزمونی برای روابط دیپلماتیک دولتها، ملاحظات انسانی و موازنههای ژئوپلیتیک در کشاکش «جنگ سرد» بود. جنگی که فقط ده سال پس از وقوع انقلاب ارتجاعی ۵۷ در ایران، با فروپاشی اتحاد شوروی به تاریخ پیوست و جهان را در برابر جنگی دیگر قرار داد: تروریسم بینالمللی و بنیادگرایی اسلامی که حالا در کشور مهمی مانند ایران به قدرت دولتی نیز دست یافته بود.
