دوران محمدرضا شاهی؛ فاجعه ۵۷در دیماه ۱۳۵۷ ایران دیگر در آستانهی یک «گسست تاریخی- تمدنی- فرهنگی» قرار داشت. حکومت با در پیش گرفتن سیاست خشونتپرهیز حاضر نبود قدرت را به هر قیمت به ویژه به بهای جان شهروندان حفظ کند و در سوی دیگر شورشیان که پیشتر صدها تن را با آتش زدن سینما رکس آبادان سوزانده بودند تا احساسات عمومی را برانگیزند دست به هر اقدامی میزدند تا خشونت را افزایش داده و کشور را به سمت پرتگاه سوق دهند. در چنین شرایطی، تحولات با شتابی بیسابقه پیش رفتند و ظرف کمتر از یک ماه، کارآمدترین ساختار حکومتی تاریخ معاصر ایران که دههها ستون سیاست کشور، و رفاه و امنیت و آزادی برای کشور به ارمغان آورده بود، در آستانه فرو ریختن قرار گرفت. فاجعهای که دموکراسیهای غربی نیز با توجه به «خطر سرخ شوروی» در شمال و کودتای چپگرایانِ افغانستان در شرق ایران، به وقوع آن یاری رساندند.
