مرثیه, ما تنها نیستیم, ننگ بر رژیمی که به جای جوانه، جوان در خاک میکارد.
روزی از دل همین زخمها نسلی قد میکشد که دیگر اجازه نخواهد داد جوانهها را به جای زندگی، برای مرگ بکارند. سرزمینی که باید بوی نان تازه و رؤیاهای قد کشیده بدهد، پر شده از عطر تلخ مادرانی که هر شب نام فرزندانشان را در سکوت صدا میزنند. خاکی که باید میزبان دانههای امید باشد،… ادامه مطلب »